தரமணி - சினிமா விமர்சனம்

16-08-2017

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

இந்தப் படத்தை ஜே.எஸ்.கே.புரொடெக்சன்ஸ் சார்பில் தயாரிப்பாளர் ஜே.சதீஷ்குமார் தயாரித்து வெளியிட்டிருக்கிறார்.
இந்தப் படத்தில் ஆண்ட்ரியா, அஞ்சலி, வசந்த் ரவி ஆகியோர் முக்கிய கதாபாத்திரங்களில் நடித்துள்ளனர். மேலும் ஏட்ரியன் நைட் ஜெஸ்ஸி, அழகம்பெருமாள், ஜே.எஸ்.கே., லிஸி ஆண்டனி, சாரா ஜார்ஜ், அபிஷேக் டி.ஷா, நிவாஸ் ஆதித்தன் மற்றும் பலர் நடித்துள்ளனர்.
ஒளிப்பதிவு – தேனி ஈஸ்வர், படத் தொகுப்பு – ஸ்ரீகர் பிரசாத், இசை – யுவன் சங்கர் ராஜா, கலை – குமார் கங்கப்பன், பாடலாசிரியர் – நா.முத்துக்குமார், ஒலி வடிவமைப்பு – எம்.ரவி, ஆடை வடிவமைப்பு – வீணா சங்கரநாராயணன், மக்கள் தொடர்பு – சுரேஷ் சந்திரா, நிழற் படங்கள் – ஜெய்குமார் வைரவன், விளம்பர வடிவமைப்பு – நந்தன் ஜீவா, எழுத்து, இயக்கம் – ராம்.
‘கற்றது தமிழ்’, ‘தங்க மீன்கள்’ படத்திற்கு பிறகு தனது மூன்றாவது படைப்பான இந்தத் ‘தரமணி’யிலும் தனது படைப்புத் திறனை அழுத்தமாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார் இயக்குநர் ராம்.

இதுவரையிலான ஆண்-பெண் உறவுகள், குடும்பம் மீறிய உறவுகள்.. எல்லை தாண்டிய நட்புகள் இது எல்லாவற்றிற்கும் ஒவ்வொரு காலக்கட்டத்திலும் ஒரு சில படங்கள் வெளியாகியிருக்கின்றன. ஆனால் அவைகளில் எந்தப் படமும் இந்த அளவுக்கு பட்டவர்த்தனமாய் உண்மையைப் பேசவில்லை. முதல்முறையாக, முழுமையாக ஒரு ஆணையும், பெண்ணையும் கேள்விக்குள்ளாக்கியிருக்கிறார் இயக்குநர் ராம்.
தனது முதல் காதல் முறிந்து போன நிலைமையில் வேதனையைச் சுமந்து கொண்டு ஒற்றை அறையில் நண்பர்களுடன் ஷேரிங் செய்து வாழும் டீஸண்ட்டான பிச்சைக்கார ஹீரோவுக்கும், திருமண வாழ்க்கையில் சில மாதங்களே வாழ்ந்து அந்த வாழ்க்கையை தியாகமாய் விட்டுக்கொடுத்துவிட்டு தனியே வந்து ஒரு பெண் குழந்தையை பெற்றெடுத்து இப்போதும் தனியாய், சுயமாய் நின்று உழைத்துக் கொண்டிருக்கும் அல்ட்ரா மாடர்ன் ஆங்கிலோ இந்தியப் பெண்ணுக்குமான நட்பு, காதல், காமம், கலவி, குடும்பம், அன்பு, பாசம் எல்லாவற்றையும் பங்கு போட்டுச் சொல்கிறது இந்தக் கதை.
ஒரு கன மழைப் பொழுதில் தனது இரு சக்கர வண்டியின் சக்கரம் பழுதடைந்த நிலையில் மழைக்காக ஒதுங்கிய இடத்தில் தனது கால்களையும், தன்னையும் குறி பார்க்கும் பிரபு நாத்தை பார்த்து சீறுகிறாள் ஆல்தியா. இதிலிருந்து துவங்குகிறது குழப்பமில்லாத இவர்களது நட்பு.
பார்த்தவுடன், பேசியவுடன் தன்னைப் பற்றிச் சொல்லி தனது முறிந்து போன காதலைப் பற்றிச் சொல்லி நட்பாகிறான் பிரபு. மழை விட்டவுடன் வண்டியை தான் தள்ளலாமா என்று கேட்டு உரிமையுடன் தள்ளி வருபவன், அதே உரிமையுடன் வண்டி தயாரானவுடன் அவள் பின்னால் ஏறி அமர்கிறான்.
இதில் துவங்கும் இவர்களது நட்பு “உனக்கு சிகரெட் பிடிக்கத் தெரியலை…” என்று ஒருவித உரிமைப் போராட்டத்தில் துவங்கி அவளது குழந்தைக்கு உற்ற தோழனாகப் பாவித்து.. அவளுக்கு உரிமையுடன் உதவிகளை செய்யப் போய்.. அவளுக்குள் ஒரு கவன ஈர்ப்பை தன் பால் ஈர்க்கிறான் பிரபு.
அலைந்து திரியும் கேசமும், நீண்ட நெடிய தாடியும்.. சொல்ல முடியாத பதில்களையும் தன்னகத்தே வைத்திருக்கும் பிரபுவை பார்த்தவுடன் ஆல்தியாவின் அம்மாவுக்குப் பிடிக்கவில்லை. ஆறு மாதங்களுக்கொரு புதிய புதிய ஆட்களை நண்பர்களாக வீட்டுக்கு அழைத்து வரும் மகள் என்கிற கோபத்தில் ‘பிட்ச்’ என்று வார்த்தையை பேரனிடம் பாட்டி உதிர்க்க.. இதையெதிர்த்து ஆல்தியா அந்த இரவில் வெளியேறி தனது முன்னாள் நண்பனின் பிளாட்டில் குடியேறுகிறாள்.
அந்த வீட்டின் பிரமாண்டமும், இனிமேல் ஆல்தியாவுக்கு பின்னணியில் யாரும் இல்லை என்கிற தைரியமும் பிரபுவுக்கு தோள் கொடுக்க தானும் இங்கேயே தங்கிக் கொள்வதாய் சொல்லி உரிமையாய் உள் நுழைகிறான். வீட்டுக்குள் நுழைந்தவன் ஆல்தியாவின் மனதிற்குள் நுழைந்து, கடைசியாய் அவளது உடலையும் ஆக்கிரமிக்கிறான்.
மாதம் 80000 ரூபாய் சம்பாதிக்கும் தைரியம் இருந்தாலும் தனது மகன் ஏட்ரியனுக்காக ஒரு ஆண் துணை தேவை என்று வந்தவனை அரவணைக்கும் ஆல்தியாவுக்கு போகப் போக உளவியல் ரீதியாக சோதனைகளைக் கொடுக்கிறான் பிரபு.
ஆணின் மனம் மிக விசித்திரமானதுதான். ஆனால் பிரபுவின் மனம் ஒட்டு மொத்தமாய் விசித்திரமாய் இருக்கிறது. சந்தேகம் என்னும் பூச்சானை மனம் முழுவதும் அப்பியிருக்கும் பிரபு தனது சந்தேக  கேள்விகளாலும், ஆல்மியாவின் ஒழுக்கம் குறித்து பல நா கூசும் வார்த்தைகளாலும் அவர்களின் அழகிய வாழ்க்கையைச் சிதைத்துப் போடுகிறான்.
ஏற்கெனவே ஆங்கிலோ இந்தியன் என்கிற எல்லாவற்றுக்கும் தயார் என்கிற இனம் சார்ந்த பெயருடன், சிறு வயது பையனுடன், கொள்ளை கொண்ட அழகுடன் இருக்கும், ஆல்தியாவைச் சுற்றி எண்ணற்ற காமக் கண்கள்.. பார்க்கும் ஆண்களெல்லாம் அவரை எங்கே என்று இடம் பார்க்காமல் வலை விரித்தபடியிருக்க.. ஒவ்வொரு ஆணிடமும் மாட்டிக் கொள்ளாமல் தப்பிக்கவே படாதபாடுபடும் ஆல்தியாவுக்கு வீட்டிலேயே இருக்கும் தனது லைப் பார்ட்னரின் கொடூர பேச்சுக்கள் கொடுமையை அளிக்க.. அவனை வீட்டைவிட்டு வெளியே அனுப்புகிறாள்.
இருந்தவரையிலும் உணவுக்கும், பணத்துக்கும் பிரச்சினையில்லாமல் இருந்த பிரபுவுக்கு எல்லையற்ற தரமணி பகுதியும், மீதமிருக்கும் சென்னையும் ‘வா’ என்று அழைத்தாலும் பலவித பிரச்சனைகளை அவனுக்குக் கொடுத்துக் கொண்டேதான் இருக்கின்றன.
போகாத இடந்தேடி அலைந்து திரிந்து மிகப் பெரிய அவமான அனுபவங்களையும், வாழ்க்கை என்னும் சக்கரத்தின் வியூகத்தையும் கண்ட பின்பு… உண்மை தெரிந்து, உள்ளம் தெளிந்து, மனம் திருந்தி, திரும்பி வந்து நிற்கும் பிரபுவை… ஆல்தியா எப்படி எதிர்கொண்டாள் என்பதுதான் படத்தின் இறுதிப் பகுதி..!
‘தரமணி’ என்பது வெறும் பெயர் மட்டுமல்ல.. நவீன இந்தியாவின் அடையாளமாய் சென்னையில் இருக்கும் பகுதி. ஒரு பக்கம் பழைய பஞ்சாங்கத்தில் ஊறிப் போயிருக்கும் சென்னையின் பூர்வீக மக்களும், இன்னொரு பக்கம் இந்தியாவின் அனைத்து பகுதிகளிலிருந்தும் பயணித்து வந்து இந்தியாவை தவிர மற்ற நாடுகளுக்காக இரவு, பகல் பாராமல் உழைத்துக் கொண்டிருக்கும் பல்வேறு மத, இன இளைஞர்களும், இளைஞிகளும் வாழும் பகுதி..!
நவீன யுக யுவதிகளும், இக்கால இளைஞர்களுக்குமாக தரமணியைச் சூழ்ந்திருக்கும் இந்தக் காலக்கட்டத்தில் நடக்கும் இந்தக் கதைக்கு இந்தத் தலைப்பு கச்சிதமான பொருத்தம்.!
இந்தத் ‘தரமணி’ வெறுமனே ஒரு பிரபுவையும், ஒரு ஆல்தியாவையும் மட்டுமே குறிப்பிடவில்லை. இவர்களைச் சுற்றி வாழும் பல்வேறுவகைப்பட்ட மனிதர்களையும், அவர்களுக்குள் இருக்கும் உறவுச் சிக்கல்களையும், தற்காலத்திய குடும்ப வாழ்வின் பிடிமானவங்களையும் துவைத்துப் போட்டிருக்கிறது ‘தரமணி’.
‘காதல்’ என்ற வித்தையைப் பயன்படுத்தி தான் வாழ நினைக்கும் காதலி.. காதலியின் எதிர்பாராத ஏமாற்றத்தால் தன்னை இழந்து தவிக்கும் காதலன்.. ஓரினச் சேர்க்கையாளன் என்பதை இந்தச் சமூகம் ஏற்காது என்பதாலேயே மணமுடிக்கும் ஒரு மகன்.. திருமண பந்தத்திற்குப் பின்பும் தனது ‘கே’ காதலனை கைவிட முடியாமல் தவிப்பனை தான் கைவிட்டு வாழ்த்தி வழியனுப்பும் மனைவி.. கணவன் அகன்ற பிறகு தன் வயிற்றில் வளரும் குழந்தையை அழிக்க நினைக்காமல் தானே பெற்றெடுத்து வளர்க்க முடிவெடுக்கும் தாய்.. அதீத சுதந்திரம்.. கை நிறைய சம்பளம்.. இதனால் தானே சுயமாய் முடிவெடுக்கும் திறன்.. சிகரெட்டும், மதுவும் கூடவே பிரியாமல் இருக்கும் நாயகி.. வல்லூறுகளாய் தன்னைச் சுற்றி வரும் பலவித மனிதர்களையும் சமாளித்தபடியே வாழ்க்கையை நகர்த்தும் ஆல்தியா..
நவீன தொழில் நுட்பத்தின் உதவியோடு முடிந்த அளவுக்கு ஏமாறும் மனைவிகளை, காதலிகளை ஏமாற்றும் ஒரு நாள் காதலன்.. சபலம் என்ற வார்த்தைக்கு அர்த்தம் கொடுக்கும் அப்பாவி மனைவிகள்.. அதிகாரத்தால் பெண் ஊழியர்களை படுக்கைக்கு அழைக்கும் மேலதிகாரிகள்.. எதற்கும் பயம் வேண்டாம். நான் துணை நிற்கிறேன் என்று பல்லைக் காட்டும் ஆணாதிக்க சமூகத்தின் அங்கத்தினர்கள்.. மகளின் வழி தவறிய வாழ்க்கையை ஏசுவிடம் மட்டுமே இறைஞ்சி கேட்கும் தாய்.
தான் மட்டும் வேலி தாண்டும் வெள்ளாடாக இருந்து கொண்டு வீட்டில் இருக்கும் மனைவியை பத்தினியாக இருக்கும்படி அறிவுறுத்தும் ஆண்கள்.. மனைவிக்கான தேவையை பூர்த்தி செய்யத் தவறி தனது தவறை உணர்ந்து உணர்த்தியவனையும் அரவணைக்கும் தெய்வ குணம் கொண்ட இன்னொரு ஆண்.. அடித்துப் போட்டால்கூட கேட்க நாதியில்லை என்று சொல்வதற்கு எடுத்துக்காட்டாய் திகழும் அயல் மாநிலத்து தொழிலாளிகள்.. ஆணின் ஒழுங்குபடுத்தலில் வாழத் துடிக்கும் பெண்.. அதே ஆணின் வழிகாட்டுதலில் அன்பிற்காக ஏங்கும் சிறுவன்..
அ.முத்துலிங்கத்தின் சிறுகதையில் ஏக்கமாய் ஏங்க வைத்த புறாக் கதை.. சாலையோரத்தில் அம்போவென்று இறந்து கிடக்கும் நாய்..  இந்த நாயினும் கீழாக நைட் கிளப் வரும் பெண்கள் இப்படித்தானோ என்று நினைத்து எவ்வளவு என்று கேட்கும் சில ஆண் நாய்கள்.. காதலனை ஏமாற்றியதற்கு தண்டனையாக கணவன் என்னும் ஒருவன் வந்திறங்கியிருக்கும் கொடூரம்.. அந்த தூய காதலை நினைத்து ஏங்கும் முன்னாள் காதலி..! தான் செய்த திருட்டுக்காக மனம் திருந்தி அக்குடும்பத்தாரிடம் பணத்தைத் திரும்ப ஒப்படைக்கச் செல்லும் ஒருவன்..
இப்படி பலவித கேரக்டர்களின் உணர்ச்சிப்பூர்வ பரிமாணங்களை அடுத்தடுத்து அதிர்ச்சியளிக்கும்விதமாய் கொடுத்திருக்கிறார் இயக்குநர் ராம். பெரு வணிக மயமாதலில் அடியோடு மாறிப் போன நமது குடும்ப உறவுகள்.. நட்புகள் இதையெல்லாம் இன்னமும் புரிந்து கொள்ளாத நம்மிடையே இருக்கும் சில மனிதர்கள்.. இவற்றையெல்லாம் தொகுத்துதான் இந்தத் ‘தரமணி’யை செதுக்கியிருக்கிறார் ராம்.
ஆல்தியா என்னும் கேரக்டரில் வாழ்ந்திருக்கும் ஆண்ட்ரியாவுக்கு இது மிக மிக முக்கியமான திரைப்படம். அவருடைய அழகான தோற்றம், அற்புதமான உடல் மொழி, சின்ன சின்ன உணர்வுகளைக்கூட வெளிப்படுத்தும் நுட்பமான முக பாவனைகள், அழுத்தமான வசன உச்சரிப்புகள் என்று அனைத்துமே ஆண்ட்ரியாவின் கேரக்டர் ஸ்கெட்ச்சுக்கு பொருத்தமாய் இருக்கின்றன.
போனில் டார்ச்சர் செய்த்தோடு நடு ரோட்டிலும், டூவீலரிலும் பயணிக்கும்போதும் “அவன் ஏண்டி உன்னைக் கட்டிப் பிடிச்சான். நட்ட நடுரோட்டுல அதைச் செய்யலாமா…?” என்று கத்தும் காதலனிடமிருந்து தப்பிக்க நினைக்கும் அந்தக் காட்சிகள் ‘ஐயோ பாவமே’ என்று மாதாவிடம் முறையிடச் செய்கிறது.
வீட்டில் இதேபோல் சந்தேகப்பட்டு கத்து, கத்தென்று கத்தும் காதலனிடம் பதிலுக்கு பதில் பேசும் அந்த நீண்ட, நெடிய காட்சியில் ஆண்ட்ரியாவும், பிரபும் போட்டி போட்டு நடித்திருக்கிறார்கள். என்ன சொல்லி பாராட்ட என்று தெரியவில்லை..?!
இதேபோலத்தான் தனது மனைவியின் சிறு சபலத்திற்கு தானும் ஒருவகையில் காரணம் என்றெண்ணி அதையே கோபம் மற்றும் குமுறலாக வடிக்கும் அழகம் பெருமாளும், கடைசியில் அவனை அழைத்து கட்டியணைத்து “ஒரு தப்பை உணர்த்திட்ட..” என்று சொல்லி பெருந்தன்மையோடு மன்னித்து அனுப்பும் அந்தக் காட்சி படம் பார்ப்போரை பெரிதும் நெகிழ வைக்கிறது.
இன்னொரு பக்கம் ஆண் என்னும் திமிரில் அதைவிடவும் போலீஸ் அதிகாரி என்கிற அதிகாரத் திமிரில் தறிகெட்டு அலையும் ஒரு ஆண், தன் மனைவி மட்டும் சீதை போல் கண்ணியமாகவும், ஒழுக்கமாகவும் இருக்க நினைத்து அது முடியாமல் போய் வீட்டிற்கு வந்து ருத்ர தாண்டவம் ஆடும் இந்தக் காட்சியில் ஒளிப்பதிவாளர், இசையமைப்பாளர், நடிகர்கள், இயக்குநர் அனைவருமே போட்டி போட்டு தங்களது திறமையை வெளிக்காட்டியிருக்கிறார்கள். மனதாரப் பாராட்டுகிறோம்..
காவல்துறை அதிகாரி ஜே.சதீஷ்குமாரின் மனைவியாக நடித்திருந்த லிஸி ஆண்டனியின் அற்புதமான நடிப்பில் இந்தக் காட்சிதான் படத்தின் ஹைலைட்டாக இருக்கிறது. இப்படியொரு மனைவிக்கான பின்புலமும் நியாயப்படுத்தப்படுகிறது. “அவன்கூட படுத்தீல்ல..?” என்ற கணவனின் ஆவேசக் கேள்விக்கு “ஆமாம்.. படுத்தேன்.. படுத்தேன்…” என்று பதினோறு முறை ஆக்ரோஷமாக கத்தும் அந்த மனைவியின் நடிப்பு தத்ரூபம்..!
“புத்தகம் படிக்கும்போதே நினைச்சேன்டீ…” என்று கணவன் கத்தும் காட்சியில் ஒலிக்கும் வசனம் அரை நூற்றாண்டு காலமாக இந்தியாவின் வீடுகளில் ஒலிக்கின்ற வசனங்கள்தான்..! கச்சிதமாக பயன்படுத்தியிருக்கிறார் ராம்.
“உனக்குக் கிடைக்க ஹஸ்பெண்ட் நல்லவர்டி..” என்று ஆதங்கமாய் ஆண்ட்ரியா கேட்க, “நாய்ல நல்ல நாய், கெட்ட நாயெல்லாம் ஏதுடி..? பிஸ்கட்டை தூக்கிப் போட்டா வாலாட்டப் போதுக..” என்ற தோழியின் வார்த்தைகள் சுளீர்..!
வசியம் மிகுந்த வார்த்தைகளினால் காதலனை மடக்கி அவன் கொடுக்கும் பணத்திலேயே அமெரிக்கா சென்றடைந்து பின்பு மெல்ல, மெல்ல காதலனிடமிருந்து விலகி ஓடும் காதலி.. தான் யாரை நம்பி கழுத்தை நீட்டினமோ அவனிடமே தனக்கு நிம்மதியில்லை என்று தெரிந்தாலும் தனது முன்னாள் காதலனை அழைத்து தான் வாங்கிய பணத்தைத் திருப்பிக் கொடுக்கும் பாங்கில் காதலியையும் சமன்படுத்தியிருக்கிறார் இயக்குநர்.
இங்கேதான் அந்த ஆணாதிக்கத் திமிர் பொங்கி வழிய.. எந்த உணர்ச்சியும் அற்று படுக்கையில் கிடக்கும் காதலியுடன் செல்பியெடுத்து இதனை வெளியிட்டுவிடுவேன் என்று மிரட்டும் அந்த புத்தி ஆண்களுக்கே உரித்தானது. உடனேயே சாக்லெட் டப்பாவிற்குள் பணத்தை வைத்திருந்து நீட்டும் காதலியின் குணம் இதற்குக் கொடுக்கும் செருப்படி..! அவருடைய மிக நிதானமான, மென்மையான பேச்சு அவருக்குள் இருக்கும் சோகத்தை அழகாக வெளிக்காட்டியிருக்கிறது..! வெல்டன் அஞ்சலி..
அதே சமயம் யாருடைய செயலையும் நியாயப்படுத்தாமல், சரியென்றும் சொல்லாமல் அவரவர் தரப்பில் இருந்து பார்க்கும்போது அது நியாயமாய் தெரியும்விதமாய் காட்சிப்படுத்தியிருப்பது படத்தின் மீதான தரத்தை உயர்த்தியிருக்கிறது. அனைத்து குற்றங்களுக்கும் ஒரு பின்னணி உண்டு. அனைத்து உண்மைகளுக்குப் பின்னாலும் ஒரு வலியிருக்கும் என்பதையும் உணர்த்தியிருக்கிறார் ராம்.
புதுமுகம் வசந்த் ரவியை தேடிப் பிடித்து கதாபாத்திரத்திற்கு பொருத்தமாய் பொருந்த வைத்திருக்கிறார் இயக்குநர். அனாதை என்ற உண்மையை பார்த்தவுடன் தெரிவிக்கும் முகமாய் சாந்தமான அவரது தோற்றம்.. காதலியினால் பட்ட ஏமாற்றம்.. ஆண்ட்ரியாவினால் படும் குழப்பம்.. இதனால் அவருக்குள் விழையும் ஆத்திரம்.. இந்த ஆத்திரத்தினால் அவர் செய்யும் குற்றச் செயல்கள்.. இறுதியில் அவர் தனியாய் நாகூருக்கு போய் தான் செய்த பாவத்திற்கு பிராயச்சித்தம் செய்யும் செயல்கள் என்று அனைத்திலும் தனியே தனி மரமாய் நின்று உழைத்திருக்கிறார் வசந்த் ரவி.
சென்னையில் படூரின் அருகேயிருக்கும் ஏரிக்கு நடுவில் சாலை.. அந்த ஏரியைக் காட்டும் பிரம்மாண்டம்.. ‘தரமணி’ என்னும் சொர்க்கபூரியின் ஏரியல் வியூ என்று அனைத்தையும் தேனி ஈஸ்வரின் கேமிரா முழுமையாகப் பதிவு செய்திருக்கிறது.
பல காட்சிகளில் கேமிராவில் படமாக்கப்படுவதற்காகவே இத்தனை கஷ்டப்பட்டு நடித்திருக்கிறார்களோ என்று எண்ணவும் வைத்திருக்கிறார் தேனி ஈஸ்வர். மேலே குறிப்பிட்ட நான்கு காட்சிகளிலும், கூடுதலாக நாகூரில் பயணிக்கும் காட்சிகளிலும் ஒளிப்பதிவு ஒரு மேதையால் செய்யப்பட்டிருக்கிறது என்பதைச் சொல்லாமல் சொல்லியிருக்கிறது இந்தப் படம்.
புறாவின் பயணத்தை அத்தனை அழகாக படமாக்கி.. அதன் மரணத்தைக்கூட ‘மரணம்கூட அழகு’ என்ற வாக்கியத்தை நிரூபிப்பதுபோல படமாக்கியிருக்கும் தேனி ஈஸ்வருக்கு ஒரு பூச்செண்டு..!
யுவன் சங்கர் ராஜாவுக்கு, ராம் என்றால் தனி பிரியம். இதில் அடித்து ஆடியிருக்கிறார். பின்னணி இசைக்கென்றே இந்தப் படம் பேசப்பட வேண்டும். அப்படியொரு இசையை வழங்கியிருக்கிறார் யுவன். பாடல் காட்சிகளில் வார்த்தைகளை மிதக்கவிட்டு இசையை அடித்தளமிட்டு ஒலிக்க வைத்திருப்பதால் பாடல்கள் கவனம் பெற்றன. நாகூர் பாடலில் ஒரு இளையராஜாவை திரும்பவும் பார்த்த திருப்தியைக் கொடுத்திருக்கிறார். இறந்தும் வாழ்ந்திருக்கிறார் பாடலாசிரியர் நா.முத்துக்குமார்.
இத்தனை கொடூரமான குடும்பக் காட்சிகள் கொண்ட திரைக்கதையில் வசனங்களை கேட்கவிடாமல் செய்யாத அளவுக்கு பின்னணி இசையை ஒலிக்க வைத்து.. கதாபாத்திரங்களின் உணர்ச்சிபூர்வ நடிப்பை முழுமையாக ரசிக்க வைத்திருக்கிறார் யுவன்.  நன்றிகள் யுவனுக்கு..!
படத் தொகுப்பாளர் கர் பிரசாத்தின் கச்சிதமான நறுக்குதலில் காட்சிகள் ஒன்றையொன்று கத்திரிக்காமல் தொடர்புடன் இருக்க.. காட்சிகள் அனைத்தையும் ரசிக்க முடிந்திருக்கிறது.
படம் முழுவதிலும் ஆண்ட்ரியாவின் முகம் நடித்திருப்பதை போலவே, அவருடைய தொடைகளும் நடித்திருக்கின்றன. இத்தனை சிறந்த திரைப்படத்தில் உடலழகை மையப்படுத்தலாமா என்கிற கேள்விக்கு பதில் படத்தின் கதைக் கருவே இதுதான் என்பதுதான்..!
பெண்கள் எந்த ஆடை உடுத்தினாலும் தூக்கிச் சென்று பலாத்காரம் என்ற செய்தி வரும் இந்த வேளையில் தனக்குப் பிடித்தமான முறையில், பிடித்தமான வடிவமைப்பில் உடையணியும் ஒரு பெண்ணுக்கு அந்த உடையே அவளது குணத்தை நிர்ணயிப்பதாக இருப்பது இந்திய பெண்களுக்கு மட்டுமே நேர்ந்த ஒரு சோகச் செய்தி.
இதைத்தான் இந்தப் படத்தில் பல இடங்களில் குறிப்பிடுகிறார் ஆல்தியா என்னும் ஆண்டிரியா. பார்க்கும் ஆண்களெல்லாம் அவரை படுக்கைக்கு அழைக்க.. ஒவ்வொருவரிடத்திலும் அவர் தப்பிக்கும் பாங்கு.. என்னடா உலகம் இது..? என்றுதான் சொல்ல வைத்திருக்கிறது.
ஆண்ட்ரியாவின் பாஸாக நடித்திருக்கும் அபிஷேக் டி.ஷாவின் வசன உச்சரிப்பும், நடிப்பும் மிக அருமை. அந்தக் காட்சி முழுவதிலுமே புதிய கோணத்தில் படமாக்கியிருப்பதால் மிகவும் ரசிக்கவும் முடிந்திருக்கிறது.
இதேபோல் அபிஷேக்கை அடுத்த நாளே தன் காலில் விழ வைத்து வேலையைவிட்டு அவராகவே ராஜினாமா செய்துவிட்டு போகும் அளவுக்கு டிராமா போடும் ஆல்தியாவின் அந்த புதிய திரைக்கதைக்கு ஒரு ஷொட்டு..!
குறியிடூகள் படம் முழுக்க நிரம்பி வழிகின்றன. படம் துவங்கும் அந்த பறவை பார்வை ஷாட்டில் இருந்து.. இறுதியில் கும்மிருட்டில் கதவுக்கு அந்தப் பக்கம் ஆல்தியாவின் ஏமாற்றமான அழுகையும், இந்தப் பக்கம் தான் திருந்தினாலும் அதை நிரூபிக்க முடியாத சூழலில் திரும்பிப் போகும் பிரபுவின் இருளடைந்த முகம்வரையிலும் படத்தின் தன்மை குறையவில்லை..!
தான் திருடிய பணத்தைத் திருப்பி ஒப்படைக்க நாகூர்வரையிலும் சென்று அங்கே ஒரு பாடத்தைக் கற்றெடுக்கும் பிரபு அங்கேயே அப்போதே தனது ‘தான்’ என்னும் எண்ணத்தை உடைத்தெறிவதாகவும், ஏரியில் மிதக்கும் பிணத்தைத் தன் தோள் மீது தூக்கி வைத்துக் கொண்டு வந்து கரையில் போடும்போதும் அவரது கேரக்டர் ஸ்கெட்ச் நியாயப்படுத்தப்பட்டுவிட்டது என்றே சொல்லலாம்.
ஆல்தியாவின் கிறித்துவ மதம், தன்னுடைய எதிர்பாராத இறப்பினால் பணத்தைத் தொலைக்கும் ஒரு முஸ்லீம் குடும்பம்.. இவற்றுக்கிடையே சதி செய்யும் ஒரு இந்துத்துவ பிரபுநாத் என்று மூன்று மதங்களையும் சேர்த்து படமாக்கியிருந்தாலும், இது இந்துத்துவத்திற்கு எதிரானதா என்றுகூட சொன்னாலும் கவலையில்லை. பெருவாரியான மதத்தில் இருப்பவர்களில் ஒருவர் பிரபு என்று நினைத்துக் கொள்ளுங்களேன். தப்பில்லை..!
இது எல்லாவற்றையும்விட இடையிடையே மொட்டைத் தலைக்கும் முழங்காலுக்கும் முடிச்சுப் போட ரன்னிங் கமெண்ட்ரி கொடுத்துவரும் இயக்குநர் ராமின் பேச்சும் கலகல.. “இவர்களின் காதலை பற்றி யோசித்த நீங்கள் ஏரிக்குள் இத்தனை பெரிய கட்டிடத்தை கட்டியிருக்கிறார்களே என்று யோசிக்கவில்லை பார்த்தீர்களா…?” என்று கேட்கும் ராமின் கேள்விக்கு பலத்த கைதட்டல்தான் ஒரே பதில்.
இதேபோல் நாகூரில் பணத்தைத் திருப்பிக் கொடுத்தவுடன் பாரதப் பிரதமரின் டிமாண்டிசேஷனால் பண நீக்க உத்தரவு பிறப்பிக்கப்படுவதும்.. இதைச் சரியாகப் பயன்படுத்தியிருப்பதும் தியேட்டரை அதிர வைத்திருக்கும் வசனங்கள்..!
எத்தனை ஆண்டுகள் மாறினாலும் மாறாது இந்திய பெண்கள் இப்படித்தான் இருக்க வேண்டும் என்கிற இந்திய ஆண்களின் மனோபாவம்.. ஒரு பெண் காதலியானவுடன், மனைவியானவுடன் எப்படியிருக்க வேண்டும்.. எப்படி வாழ வேண்டும் என்பதை அந்தக் காதலனோ, கணவனோதான் தீர்மானிக்கிறான் என்பதுதான் இந்தியச் சமூகத்தின் சாபக்கேடு. இந்தச் சாபக்கேட்டை துடைப்பக் கட்டையால் அடிப்பதுபோல எதிர்க் கேள்வி கேட்டிருக்கிறது இத்திரைப்படம்.
கே.பாலசந்தரின் அனேக படங்கள் பெண்களுக்கானவைதான். அவர்களின் வாழ்க்கையை அவர்களேதான் அமைத்துக் கொள்ள வேண்டும். அதில் எத்தனை ஆண்கள் நுழைய விரும்பினாலும் அதற்கு அனுமதி கொடுப்பது பெண் மட்டுமே என்பதை வலியுறுத்தியது அவரது அனைத்துப் படங்களும்.. பாரதிராஜாவும், பாலு மகேந்திராவும் பெண்களின் இன்னொரு பக்கத்தையும், நவீன பழக்கங்களை கொண்ட பெண்களை தைரியமாக தங்களது படைப்புகளில் படர விட்டார்கள்.
இந்த இயக்குநர்கள் கேட்காத கேள்வியையெல்லாம் இப்போது இந்தத் ‘தரமணி’யில் கேட்க வைத்திருக்கிறார் இயக்குநர் ராம். இது ஒன்றுக்காகவே இந்தப் படம் ‘இறைவி’ பற்றிய படைப்புகளில் முதலிடத்தைப் பிடிக்கிறது என்று உறுதியாய் சொல்லலாம்.
அதே சமயம் இன்னமும் முழு மனதோடு பெண்களுக்கு விடுதலைப் பத்திரம் கொடுத்திராத இந்தச் சமூகத்தில் எந்த அளவுக்கு சுதந்திரமும், வசதிகளும் பெண்களை திசை திருப்பும் என்பதும் இந்தப் படத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. புதிய உலகத்தின்படி விவகாரத்து, மறுமணம், குழந்தைகள், காட் பாதராக வருபவர்களின் எதிர்பார்ப்புகள் என்று இந்த உறவுச் சிக்கல்களையும் முழுமையாக கையாண்டிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
இன்றைய சமூகத்தின் மிகப் பெரிய பிரச்சினையான ஆண், பெண் சேர்ந்து வாழ்தல், குடும்பம் தாண்டிய காதல் இதனை பாசாங்கில்லாமல் அழுத்தமாய் பதிவு செய்திருக்கும் விதத்திற்கே இந்தப் படத்தை எத்தனை வேண்டுமானாலும் பாராட்டலாம்..!
கொண்டாடப்பட வேண்டிய இயக்குநர்களில் ஒருவர் ராம். இந்தப் படமும் அவரை இன்னொரு உச்சியில் ஏற்றியிருக்கிறது. இத்துணை திறமை வாய்ந்த இயக்குநரை பலப்படுத்துவது தமிழ்த் திரையுலகத்தின் கடமை. அந்தக் கடமையைச் செய்ய தயாரிப்பாளர்கள் முன் வருவார்கள் என்று உறுதியாய் நம்புகிறோம்..!
இந்தத் ‘தரமணி’யில் ஜொலித்த இயக்குநர் ராம் அடுத்து தான் கொண்டு வரப் போகும் ‘பேரன்பு’வில் நம்மையெல்லாம் ஆக்கிரமிக்க இருக்கிறார் என்று நிச்சயமாய் எதிர்பார்க்கலாம்..!
குழந்தைகளை முற்றிலுமாய் தவிர்த்து அவசியம் பார்த்தே தீர வேண்டிய படம் இது என்று ஆணையிட்டுச் சொல்கிறோம்..!

பொதுவாக எம் மனசு தங்கம் - சினிமா விமர்சனம்

14-08-2017

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

தேனாண்டாள் ஸ்டூடியோஸ் லிமிடெட் நிறுவனம் இந்தப் படத்தைத் தயாரித்துள்ளது.
உதயநிதி ஸ்டாலின் ஹீரோவாக நடித்திருக்கிறார். வித்தியாச இயக்குநரான ஆர்.பார்த்திபன் ஒரு முக்கியமான கேரக்டரில் நடித்திருக்கிறார். ‘டைகர் பாண்டி’ என்ற கதாபாத்திரத்தில் நடிகர் சூரி நடித்திருக்கிறார். நிவேதா பெத்துராஜ் ஹீரோயினாக நடித்துள்ளார். இவர்களுடன் மயில்சாமி, ‘நமோ’ நாராயணன், சுந்தர், ரமா ஆகியோரும் நடித்துள்ளனர்.
ஒளிப்பதிவு – பாலசுப்ரமணியெம், இசை – டி.இமான், பாடல்கள் – யுகபாரதி, கலை – வி.செல்வக்குமார், படத் தொகுப்பு – தினேஷ் பொன்ராஜ், சண்டை பயிற்சி – ஸ்டண்ட் சில்வா, நடனம் – பிருந்தா, தினேஷ், ஷோபி, தயாரிப்பு நிறுவனம் – தேனாண்டாள் ஸ்டூடியோஸ் லிமிடெட்,  தயாரிப்பாளர் – என்.ராமசாமி, ஹேமா ருக்மணி, எழுத்து, இயக்கம் – தளபதி பிரபு.
அறிமுக இயக்குநரான தளபதி பிரபு, இயக்குநர்கள் விக்ரமன், பொன்ராம் ஆகியோரிடம் இணை இயக்குநராகப் பணியாற்றிய அனுபவம் கொண்டவர்.


இன்றைய இளைய தலைமுறையினர் வசதியான வாழ்க்கை வேண்டி கிராமத்திலிருந்து, நகரங்களுக்கு படையெடுப்பதைவிட்டுவிட்டு இருக்கும் இடத்திலேயே அந்த வசதிகளை உருவாக்க வேண்டும் என்ற கதைக் கருவை முன் வைத்து இந்தப் படத்தை உருவாக்கியிருக்கிறார்கள்.
அடிப்படை வசதிகள் இல்லாமல் தவிக்கும் தனது கிராமத்திற்கு ஏதாவது செய்து நல்ல பெயரெடுக்க நினைக்கிறார் ஹீரோவான கணேஷ் என்னும் உதயநிதி. இதற்காக அவ்வப்போது ஊருக்குள் எதையாவது செய்து வெளியூர்க்காரர்களை அழைத்து வந்து செலவு வைத்துவிடுவார். பின்பு ஊர்க்காரர்களெல்லாம் ஒன்று சேர்ந்து பணம் வசூலித்து அந்த்த் தண்டத்தை தீர்ப்பார்கள்.
பக்கத்து ஊரில் இருக்கும் தொழிலதிபரான ஊத்துக்காட்டான் என்னும் பார்த்திபன் தன் புகழுக்காக, பெயருக்காக எதையும் செய்யத் தயாராக இருக்கிறார்.
சும்மா இருக்கும் குடிசை வீட்டை தானே ஆள் வைத்து கொளுத்திவிட்டு கலெக்டரும், பரிவாரங்களும் வரும் நேரத்தில் அவர்களுக்கு முன்பாக எரிந்து கொண்டிருக்கும் வீட்டுக்குள் நுழைந்து உள்ளேயிருப்பவர்களை காப்பாற்றி நல்ல பெயரை எடுக்கும் அளவுக்கு பைத்தியம் பிடித்தவர் பார்த்திபன். இவருடைய அல்லக்கை, டிரைவர் நாராயணன் என்னும் மயில்சாமி.
இந்த பார்த்திபனின் மகள் சிறு குழந்தையாக இருக்கும்போது இந்த ஊருக்கு வந்து ஊர்க் கோவிலில் மகளுக்கு காது குத்தி மொட்டையடிக்க நினைக்கிறார். பாதி மொட்டை அடித்திருக்கும் நிலையில் ஊருக்குள் ஒரு சாவு நிகழ்ந்துவிட்டதால் கோவிலில் எந்தக் கும்பிடும் நடக்க்க் கூடாது என்று ஊர்க்காரர்கள் தடா உத்தரவு போடுகிறார்கள்.
இதனால் பாதி மொட்டையுடன் தனது குழந்தையை தூக்கிச் செல்ல வேண்டிய நிலைமைக்கு ஆளாகிறார் பார்த்திபன். இது அந்தக் காலத்திலேயே அவருடைய மனதை பெரிதும் பாதிக்க.. உதயநிதியின் ஊரையே காலி செய்ய நினைக்கிறார்.
இதனால் அவர் வளர்ந்து வந்த வேளையிலேயே திட்டமிட்டோ. சதி செய்தோ அரசாங்கத்தின் எந்தவொரு நல்ல திட்டமும் இந்த ஊருக்கு வந்துவிடாமல் பார்த்துக் கொண்டார். அதே நேரம் அந்த ஊரில் இருப்பவர்களையும் வெளியூருக்கு போய் வேலை பார்த்து பொழைச்சுக்குங்க என்று சொல்லி சிலருக்கு வேலையும் வாங்கிக் கொடுத்து அனுப்பி வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார். 2000 குடும்பங்கள் இருந்த ஊரில் இப்போது வெறும் 600 பேர்தான் இருக்கிறார்கள்.
இந்த நேரத்தில்தான் ஊருக்குள் தலையெடுக்கும் உதயநிதி தன்னுடைய நண்பனான டைகர் பாண்டி என்னும் சூரியுடன் இணைந்து பல கலகங்களை செய்து நல்லது செய்து வருகிறார்.
ஒரு நாளில் பக்கத்து ஊருக்கு உதயநிதி போக.. அங்கே பெட்ரோல்கூட விற்பனை செய்யப்படுவதைக் கண்டு ஆச்சரியப்பட்டு விசாரிக்க.. அந்த ஊரில்தான் பார்த்திபனின் தங்கையை கட்டிக் கொடுத்திருப்பதாகவும், பார்த்திபனின் மைத்துன்ன்தான் அந்த ஊரின் முக்கியப் புள்ளி என்றும், தங்கையின் மாமியார் ஊர் என்பதால் அந்த ஊருக்கு பார்த்திபன் நிறைய வசதிகளை செய்து கொடுத்திருப்பதும் உதயநிதிக்கு தெரிய வருகிறது.
இப்போது பார்த்திபனுக்கு கல்யாண வயதில் ஒரு பெண் இருப்பது தெரிந்த்தும், அந்தப் பெண்ணை தான் காதலித்து திருமணம் செய்து கொண்டால் பார்த்திபன் தனது ஊரையும் இதேபோல் நல்லபடியாக கவனிப்பாரே என்று நினைத்து பார்த்திபனின் மகளான லீலாவதி என்னும் நிவேதா பெத்துராஜை பாலோ செய்கிறார் உதயநிதி. இந்த பாலோ அப் வெற்றிகரமாக காதலாக மாற இருவரும் காதலிக்கத் துவங்குகின்றனர்.
இந்த நேரத்தில் உதயநிதியின் போக்கினால் அதிருப்தியாகும் பார்த்திபன் அவருக்கெதிராக காய் நகர்த்த, அந்தக் கிராமத்து வழக்கப்படி உதயநிதியை ஊரைவிட்டு வெளியேற்ற ஓட்டெடுப்பு நடத்துகிறார்கள். இதில் உதயநிதி தோல்வியடைய.. அவரை அவசரமாக துபாய்க்கு விமானமேற்றி அனுப்புகிறார்கள்.
ஆனால் இதற்கு பின்பு அந்த ஊருக்கு வரவிருக்கும் பேக்டரிக்கான நில ஒப்படைப்பில் உதயநிதியும் கையெழுத்து போட்டாக வேண்டிய கட்டாயம் வருகிறது. இதனால் ஊரே ஒன்று திரண்டு உதயநிதியை மாலையும், கழுத்துமாய் வரவேற்று ஊர்வலமாய் அழைத்து வந்து நிலத்தை விற்க ஏற்பாடு செய்கிறார்கள்.
இந்த நில விற்பனையில் ஏதோ சூது இருப்பதால் நினைக்கும் உதயநிதி கடைசி நிமிடத்தில் ஒரு டிராமா போட்டு நிலத்திற்கான மதிப்பை ஏற்றிக் கேட்க மற்றவர்களும் இதேபோல் உயர்த்திக் கேட்க.. குறைந்த விலையில் நிலத்தை வாங்கிவிட நினைத்த பார்த்திபனின் முயற்சி வீணாகிறது.
இந்த நேரத்தில்தான் உதயநிதி தனது மகளை காதலிப்பதும் பார்த்திபனுக்கு தெரிய வருகிறது. இந்தக் காதலை முறிக்க நினைக்கிறார் பார்த்திபன். எப்படியாவது இந்தக் காதலை வெற்றியாக்கத் துடிக்கிறார் உதயநிதி. இருவரில் யாருடைய எண்ணம் ஜெயித்தது என்பதுதான் படத்தின் திரைக்கதை.
உதயநிதி ஸ்டாலின் எப்போதும்போல தன்னுடைய கேரக்டரை நிறைவாகவே செய்திருக்கிறார். நன்கு நடனமாடுகிறார். டயலாக் பேசுகிறார். சண்டையிடுகிறார். நக்கல் அடிக்கிறார். இதற்கு மேலும் அவரிடத்தில் ஏதோ ஒன்று வேண்டும் என்பது போலவே தோன்றுகிறது. இந்த கிராமத்து கேரக்டருக்காச்சும் ஏதாவது வித்தியாசமாக தோன்றுவார் என்று பார்த்தால் அதுவும் இல்லை என்றாகிவிட்டது.
பார்த்திபனின் டிவிஸ்ட்டுக்கு பதில் டிவிஸ்ட் தான் வைத்திருக்கிறோம் என்பதை அவரே சொன்னால்தான் நமக்குத் தெரிகிறது. ஒரு சில நடிகர்கள் தங்களது ஆக்சனிலேயே இதைச் செய்துகாட்டிவிடுவார்கள் என்பதை இயக்குநருக்கு தெரியப்படுத்திக் கொள்கிறோம்.
படத்தைத் தாங்கியிருப்பது பார்த்திபன்தான். அதே லொள்ளு.. அதே கிண்டல்.. அதே எகத்தாளம்.. வில்லத்தனம் என்பது பார்வையில் கொடூரம்.. மேக்கப்பில் அசிங்கம் என்றெல்லாம் இல்லாமல்.. சாதாரணமாக நமது அண்ணன் மாதிரியே இருந்து உயிரை எடுக்கும் வில்லன்கள்தான் இன்றைக்கு சினிமாவில் டாப் லிஸ்ட்டில் இருக்கிறார்கள். இதில் பார்த்திபன் முதல் ரகம்.
அவ்வப்போது சூரி, மயில்சாமியை கலாய்த்துக் கொண்டும், ஒவ்வொரு செய்கைக்குள்ளும் ஒரு டிவிஸ்ட் இருப்பது போல் பார்த்துக் கொண்டும் திரைக்கதையை அப்படியே அங்குலம், அங்குலமாக நகர்த்தியிருக்கிறார் பார்த்திபன். வெல்டன் ஸார்..!
இறுதிக் காட்சியில் கொஞ்சமும் சளைக்காமல் உதயநிதிக்கு முன்பாக நாம் போயிரலாம் என்று சொல்லி விரட்டுவது.. பின்பு இப்படி நடந்தால் இப்படி நடக்க வேண்டும் என்று தனது ஊர்க்காரர்களுக்கு சொல்லி வைத்திருப்பது இவருடைய அடுத்த ஆக்சனில் தெரிய வர.. இப்படியே கிளைமாக்ஸில் டிவிஸ்ட் மேல் டிவிஸ்ட்டாக காட்சிகளை நகர்த்தியிருப்பது மிகச் சிறப்பு.
ஹீரோயின் நிவேதா பெத்துராஜை பாவாடை, தாவணியில் பார்க்கும்போது ‘சாமி’ படத்தில் பார்த்த த்ரிஷா போலவே இருக்கிறார். அந்தக் கிராமத்துக் கதைக்கேற்ற கேரக்டர் ஸ்கெட்ச். மூன்று முறை முக்கி, முக்கி தேர்வெழுதியும் பிளஸ் டூ பாஸ் செய்யாத ஒரு மாணவி. இந்த ஒரு தகுதி போதுமே காதலிப்பதற்கு..! இதைத்தான் படத்திலும் செய்திருக்கிறார்.
அவ்வப்போது கொஞ்சம் நடிக்கவும் செய்திருக்கிறார். தனது அப்பாவை ஏமாற்றி, தன்னையும் ஏமாற்றி திருமணம் செய்யவிருப்பதாக உதயநிதியை தாளித்துவிட்டுப் போகும் காட்சியிலும், உதயநிதியிடம் அப்பாவியாய் அவர் சொல்வதையெல்லாம் நம்பும்படியாய் கேட்கும் காதலியாகவும் ரசிகர்களை கவனிக்க வைத்திருக்கிறார். பாடல் காட்சிகளில் ஒளிப்பதிவாளர் பாலசுப்ரமணியெம்மின் கைவண்ணத்தில் அழகுர மிளிர்கிறார்.
சூரியின் சில கமெண்ட்டுகளுக்கு சிரிப்பு வருகிறது. பல கமெண்ட்டுகளுக்கு சிரிக்கவே தோணவில்லை. ஆனால் மயில்சாமியின் பல டயலாக்குகள் புன்னகையை சிந்த வைத்திருக்கின்றன. நமோ நாராயணன் இரண்டு காட்சிகள் என்றாலும் தனது வருகையை அழுத்தமாக பதிவு செய்திருக்கிறார்.
டி.இமானின் அழகான இசையில் நான்கு பாடல்களுமே கேட்க வைக்கின்றன. ‘அம்மணி நீ’, ‘என்னான்னு சொல்வேன்’, ‘சிங்கக் குட்டி நானடி’ பாடல்களும், ஆட்டமும் ரசனையானது. பாலசுப்ரமணியெம்மின் ஒளிப்பதிவில் குறையே இல்லை. கடைசிவரையிலும் கண் குளிர பார்க்க வைத்திருக்கிறார் ஒளிப்பதிவாளர். பாராட்டுக்கள்.. வாழ்த்துகள்..
நடன இயக்குநர்களைவிடவும் சண்டை பயிற்சியாளர் கூடுதலாக பாராட்டை பெறுகிறார். ஒரேயொரு சண்டை காட்சி என்றாலும் அதையும் அழகாக படமாக்கியிருக்கிறார்கள்.
இது முழுக்க, முழுக்க கிராமத்துக் கதையாக பயணிப்பதால் அனைத்து வகை ரசிகர்களையும் திருப்தி செய்யுமா என்பது தெரியவில்லை.
இறுதிக் காட்சியில் திரெளபதி அம்மன் சிலையின் வரலாறு, பக்கத்து ஊருக்கு அருள் பாலிக்கச் சென்று திரும்பி வருதல் போன்று கிராமத்து சம்பவங்களை அப்படியே படமாக்கியிருப்பது நன்று..!
முதல் காட்சியில் ஓட, ஓட விரட்டி, விரட்டி வெட்டப்படுபவர் படத்தின் கிளைமாக்ஸில் இந்த மரண ஓட்டம் எதற்கு என்பதை சொல்கிறார். இப்படி பிளாஷ்பேக் உத்தியில் கதை சொன்னாலும் படத்தின் திரைக்கதையில் இடையிடையே தொய்வு விழுவதால் படத்தை முழுமையாக ரசிக்க முடியவில்லை.
சில, பல லாஜிக் மீறல்கள் எல்லாவற்றையும் தாண்டி ஒட்டு மொத்தமாய் இந்தப் படம் ஒரு கிராமத்து அத்தியாயத்தை சொல்கிறது எனலாம்.

வேலையில்லா பட்டதாரி-2 - சினிமா விமர்சனம்

13-08-2017

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

கலைப்புலி எஸ்.தாணு தன்னுடைய வி கிரியேஷன்ஸ் சார்பில் இந்தப் படத்தைத் தயாரித்திருக்கிறார். தனுஷின் வுண்டர்பார் பிலிம்ஸ் இணைந்து தயாரித்துள்ளது.
தனுஷ், அமலாபால், கஜோல், சமுத்திரக்கனி, மீரா கிருஷ்ணன், விவேக், இயக்குநர் பாலாஜி மோகன் மற்றும் பலர் நடித்துள்ளனர்.
ஒளிப்பதிவு – சமீர் தாஹிர், இசை – ஷான் ரோல்டன், அனிருத், படத் தொகுப்பு – ஜி.கே.பிரசன்னா, கலை – சதீஷ்குமார், சண்டை பயிற்சி – அனல் அரசு, உடைகள் – பூர்ணிமா ராமசாமி, மாலினி பானர்ஜி, ஒலிப்பதிவு – தபஸ் நாயக், இணை தயாரிப்பு – டி.பரந்தாமன், ஏ.கே.நட்ராஜ், கதை, வசனம் – தனுஷ், திரைக்கதை, இயக்கம் – செளந்தர்யா ரஜினிகாந்த்.

‘வேலையில்லா பட்டதாரி’யின் முதல் பாகத்தின் தொடர்ச்சியாக இந்தப் படமும் தொடங்குகிறது. முதல் பாகத்தில் காதலியாக இருந்த அமலாபால் இப்போது தனுஷின் மனைவியாக இருக்கிறார்.
சமுத்திரக்கனி, தம்பியுடன் அதே வீட்டில் இருக்கிறார் தனுஷ். பெண்ணில்லாத அந்த வீட்டில் தானே பொறுப்பான அம்மாவாக இருக்கிறார் அமலாபால். இப்போது அனிதா கன்ஸ்ட்ரக்சன்ஸ் என்கிற கட்டுமான நிறுவனத்தில் வடிவமைப்பு பொறியாளராக பணியாற்றி வருகிறார் தனுஷ். அதே லூனா மொபெட்டில்தான் வேலைக்குச் சென்று வந்து கொண்டிருக்கிறார்.
ஒரு நட்சத்திர ஹோட்டலில் அந்த ஆண்டிற்கான சிறந்த கட்டிடக் கலைஞர்களுக்கான விருதுகள் வழங்கப்படுகின்றன. அதில் ஒரு விருதைத் தவிர மற்ற அனைத்து விருதுகளையும் வசுந்த்ரா கன்ஸ்ட்ரக்சன்ஸ் நிறுவனமே பெறுகிறது. சிறந்த பொறியாளருக்கான விருது மட்டும் தனுஷுக்கு வழங்கப்படுகிறது. ஆனால் தனுஷுக்கு பதிலாக அனிதா கன்ஸ்ட்ரக்சன்ஸ் நிறுவனத்தின் எம்.டி. அனிதா அந்த விருதைப் பெற்றுக் கொள்கிறார்.
கஜோலுக்கு இது அதிர்ச்சியாகிறது. தனுஷை பற்றி விசாரிக்கிறார். அவரை தன்னுடைய நிறுவனத்திற்கு இழுக்கும்படி தனது அலுவலக அதிகாரிகளுக்கு உத்தரவிடுகிறார். அனிதா கன்ஸ்ட்ரக்சன் நிறுவனத்தின் அதிபரே தனுஷிடம் கஜோலை சென்று சந்தித்து மரியாதை நிமித்தமாக பேசிவிட்டு வரும்படி சொல்ல.. தனுஷ் கஜோலை சந்திக்கிறார்.
கஜோலோ தனுஷை நிமிர்ந்துகூட பார்க்காமல், உடனேயே தனது நிறுவனத்தில் சேரும்படியும், மற்ற விஷயங்களை ஹெச்.ஆர். மேனேஜரிடம் கேட்டுக் கொள்ளும்படியும் சொல்ல.. தனுஷுக்கு கோபம் வருகிறது. தனக்கு எந்த வேலையும் வேண்டாம் என்றும், தானும் தனது பொறியியல் நண்பர்களும் சேர்ந்து தனி கம்பெனியை ஆரம்பிக்கப் போவதாகச் சொல்லிவிட்டுப் போகிறார்.
மிகப் பெரிய தொழிலதிபரான செட்டியார் என்றழைக்கப்படும் ஜி.எம்.குமார் தான் கட்டப்போகும் கல்லூரிக்கான பில்டிங்கை கட்டிக் கொடுக்கும்படி வசுந்த்ரா கன்ஸ்ட்ரக்சன்ஸ் நிறுவனத்திடம் கேட்டிருக்கிறார். அவர்கள் கொடுத்த பிளான் புரியவில்லை என்பதால் நேரில் வந்து விளக்கம் சொல்லும்படி சொல்கிறார்.
கஜோல் வேண்டாவெறுப்பாக விளக்கமளிக்க நேரில் வர அங்கே அனிதா கன்ஸ்ட்ரக்சன்ஸ் சார்பில் அதன் தலைவரும், கூடவே தனுஷும் அங்கேயிருப்பதை பார்த்து கடுப்பாகிறார் கஜோல். இந்தக் கோபத்தில் தன்னுடைய பிளானை ஆங்கிலத்தில் பொரிந்து தள்ளிவிட்டு அமைதியாகிறார் கஜோல். ஆனால் தனுஷ் தன்னுடைய நிறுவனத்தின் பிளானை அழகுத் தமிழில் எளிமையாக எடுத்துரைக்க திட்டம் தனுஷின் நிறுவனத்திற்கே கிடைக்கிறது.
இதனால் மிக, மிக கோபத்தின் உச்சத்திற்கே போகும் கஜோல் தனுஷையும், அவர் வேலை பார்க்கும் நிறுவனத்தையும் அழிக்க நினைக்கிறார். அவர் நினைத்தது முடிந்ததா? இல்லையா? என்பதுதான் படத்தின் கதை.
தனுஷ் தனது தோற்றத்திற்கும், நடிப்புக்கும் ஏற்ற கேரக்டர்களை தொடர்ந்து செய்து வருகிறார். இதுதான் அவரது வெற்றிக்கான காரணம். சண்டை காட்சிகளைத் தவிர்த்து அவர் சம்பந்தப்பட்ட காட்சிகள் நிச்சயமாக யதார்த்தமானது. நடிப்பும் கை வந்த கலையாய் அவருக்கு கை கொடுத்து வருகிறது.
கஜோலிடம் சவால்விடும் தனுஷைவிடவும் ஒவ்வொரு தவறுக்கும் தனது மனைவியிடம் மாட்டிக் கொண்டு அல்லல்படும் தனுஷையே அனைவருக்கும் பிடிக்கும். அமலாபாலின் சிடுசிடு என்ற கேரக்டர் ஸ்கெட்ச்சுக்கும், தொண தொண பேச்சுக்கும் தனுஷ் கொடுக்கும் கவுண்ட்டர் பாயிண்ட் வசனங்களும் அட்டே போட வைக்கின்றன.
கஜோலிடம் தான் ஒரு ரகுவரன் என்பதை நிரூபிக்கும் சில காட்சிகளிலும், இறுதியான கிளைமாக்ஸில் லாஜிக்கே பார்க்க முடியாதபடிக்கு திரைக்கதை அமைத்து அதில் யதார்த்தமாக இருவரும் உரையாடி பழகும் காட்சியிலும் தனுஷை மறக்கடிக்க வைத்துவிட்டார் அவருக்குள் இருந்த ரகுவரன்.
‘அழகான மனைவி.. அன்பான துணைவி…’ என்கிற கேரக்டருக்கு அமலாபால் நச் என்று பொருந்தியிருக்கிறார். குடித்துவிட்டு வரும் கணவனை வார்த்தைகளால் துளைத்தெடுப்பதும், மார்க்கெட்டுக்கு போய்விட்டு லேட்டாக வருபவனை வாசலிலேயே பொரிவதும்.. பக்கத்து காம்பவுண்டில் இருக்கும் தனது அம்மாவிடம் திடீர் பாசமாக பேசுவதும்.. அந்த நேரத்தில் அமலாபால் ரசிக்கவே வைத்திருக்கிறார். இடைவேளைக்கு பின்பும் சில காட்சிகள் இன்னுமும் லேடீஸ் சென்டிமெண்ட்டுக்காக காட்சிகளை வைத்திருக்கலாம்.
‘மின்சார கனவு’ பேபி காஜல் மிரட்டியிருக்கிறார். முதலில் சாதாரணமாகவே துவங்கும் காஜல், தனுஷை பார்க்காமலேயே வேலைக்கு வந்து ஜாயிண்ட் செய்து கொள்ளும்படி சொல்லும் அலட்சியத்தை அசால்ட்டு லட்சுமியாக செய்திருக்கிறார்.
பணக்காரத் திமிர், அதிகார போதை, தெனாவெட்டான பேச்சு, அரசியல்வாதிகளைக்கூட கைக்குள் வைத்திருக்கும்விதம்.. எல்லாமும் சேர்ந்து ஒரு பெண்ணை இத்தனை இளம் வயதிலேயே இப்படியொரு பிஸினஸ் மேக்னடிக்காக்க உருவாக்கியிருக்கிறது என்பதை திரைக்கதையில் அழுத்தமாகச் சொல்லியிருக்கிறார் இயக்குநர் செளந்தர்யா. இதுவே கஜோலின் கேரக்டர் ஸ்கெட்ச்சுக்கு பலம் கொடுத்திருக்கிறது.
கஜோலுக்கான உடைகளை வடிவமைத்த அந்தக் கலைஞருக்கு நமது வாழ்த்துகள், பாராட்டுக்கள். கஜோலை கெத்தாக காட்டியதில் ஐம்பது சதவிகிதம் அவர் அணிந்திருந்த ஆடைகள்தான் என்பதில் எந்தச் சந்தேகமும் இல்லை.
சென்னையில் வந்த வெள்ளக் காட்சியை சமயோசிதமாக இதில் பயன்படுத்தியிருக்கும் இயக்குநர் செளந்தர்யா, கஜோலின் நடிப்பை இயல்பாகவே வெளிக்கொணர்ந்திருக்கிறார். உண்மையாக மென்மையான திரைப்படமாக இதன் முடிவு அமைந்திருப்பது ரசிகர்களுக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்திருக்கலாம். ஆனால் அனைவரையும் கவரும்வகையில் படம் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே இப்படி வைத்திருக்கிறார்கள் என்று எண்ணுகிறோம்.
சமுத்திரக்கனியும் அவ்வப்போது மனைவியிடம் நல்ல பெயர் வாங்குவது எப்படி என்று மகனுக்கு அட்வைஸ் செய்கிறார். ஒவ்வொரு முறை பல்பு வாங்கியும் திரும்பத் திரும்ப அட்வைஸ் செய்து குடும்பஸ்தனாக இருக்கும் கணவன்கள் கஷ்டப்படுவதை போல காட்டுவது ஏன் என்றுதான் தெரியவில்லை.
அதேபோல் படத்தின் இடைவேளைக்கு பின்னான திரைக்கதை அமைப்பில் கொஞ்சம் மாற்றம் செய்திருந்தால் நன்றாக இருக்குமோ என்ற எண்ணமும் தோன்றுவதை தவிர்க்க முடியவில்லை.
அந்த சதுப்பு நிலத்தில் கட்டப்படவிருக்கும் தீம் பார்க் விஷயத்தில் ஷரவண சுப்பையாவுக்கும், கஜோலுக்கும் இடையில் சண்டை வர.. இப்போது தனுஷ் கஜோலை காப்பாற்ற களத்தில் குதித்து.. காப்பாற்றியும்விட.. இதனால் கஜோலுக்கு தனுஷ் மீது கோபமெல்லாம் மறைந்து நட்பு துளிர்விடுவதாக செய்திருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும்.
இதற்கான திரைக்கதையை ஷரவண சுப்பையாவின் முகத்தில் அக்ரிமெண்ட் பேப்பர்களை கஜோல் வீசியெறியும் காட்சியிலிருந்தே துவக்கியிருக்கலாம். தனுஷின் ரசிகர்களுக்கு கொண்டாட்டமாக இருந்திருக்கும். மிஸ் செய்துவிட்டார் திரைக்கதை ஆசிரியர் செளந்தர்யா ரஜினிகாந்த்.
படத்தின் துவக்கத்தில் காட்டப்படும் கஜோலை பார்க்க பகீரென்று இருந்தது. அந்த அளவுக்கு ஒளிப்பதிவு மிகவும் டல். போகப் போக கொஞ்சம், கொஞ்சமாகத்தான் ஒளிப்பதிவு பிரைட்டாக ஒளிர்ந்தது. ஆனால் இடைவேளைக்கு பின்பு மறுபடியும் டல்லு. என்னதான் ஆச்சு ஒளிப்பதிவாளருக்கு..?
ஷான் ரோல்டனின் இசையில் பாடல்கள் தேறவில்லை என்பதுதான் உண்மை. நாடகத்தனமான சில பின்னணி இசையையும் போட்டுக் கொடுத்து தேற்றியிருக்கிறார். தனுஷ் தனது அடுத்தப் படத்துக்கு அனிருத்தை நாடுவதுதான் சிறந்த வழி.
சதுப்பு நிலத்தில் கட்டப்படவிருக்கும் தீம் பார்க்கை எதிர்த்து தனுஷ் அண்ட் டீம் நடத்தும் போராட்டத்திற்கு உடனடியாக நீதி கிடைக்கிறது என்பதெல்லாம் சினிமாவில் மட்டும்தான் முடியும். இதை இன்னும் கொஞ்சம் விளக்கமாகவே காட்டியிருக்கலாம்.
குடும்பம் மொத்தமும் ரசித்துப் பார்க்க வேண்டும் என்பதற்காகவே கொஞ்சம் சென்டிமெண்ட், கொஞ்சம் ஹீரோத்தனம், கொஞ்சம் வில்லித்தனம் என்று பலவற்றையும் கலந்து வழங்கியிருக்கிறார்கள்.
அதோடு மட்டுமில்லாமல், படம் நெடுகிலும் வள்ளுவப் பெருந்தகையின் ‘திருக்குறளில்’ இருந்து பல குறட்பாக்களை எடுத்து, கச்சிதமாக தேவைப்படும் இடங்களிலெல்லாம் பயன்படுத்தியிருக்கும் இந்த அரிய சிந்தனைக்காக இயக்குநரையும், கதாசிரியரையும் மனதாரப் பாராட்டுகிறோம்.
பார்க்கலாம்தான்..!

ஆக்கம் - சினிமா விமர்சனம்

07-08-2017

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

ஆதிலட்சுமி பிலிம்ஸ் சார்பில் இ.செல்வம், இ.ராஜா ஆகியோர் இந்தப் படத்தைத் தயாரித்துள்ளனர்.
இந்தப் படத்தில் சதீஷ் ராவன், டெல்னா டேவிஸ், ரஞ்சித், பவர் ஸ்டார் சீனிவாசன் மற்றும் பலர் நடித்துள்ளனர்.
ஒளிப்பதிவு – ஜி.ஏ.சிவசுந்தர், இசை – ஸ்ரீகாந்த் தேவா, படத் தொகுப்பு – எல்.வி.கே.தாஸ், நடனம் – ஷோபி, சாந்தி அரவிந்த், சங்கர், ராஜசேகர், சண்டை பயிற்சி – ஃபயர் கார்த்திக், பாடல்கள் – பா.விஜய், இளைய கம்பன், ஈரோடு இறைவன், கானா வினோத், டிசைன்ஸ் – சசி & சசி, மக்கள் தொடர்பு – நிகில், எழுத்து, இயக்கம் – வேலுதாஸ் ஞானசம்பந்தம்.

கதைக் களம் வடசென்னைதான். போலீஸ் என்கவுண்ட்டரில் கொல்லப்பட்ட ஒருவரின் மகன்தான் ஹீரோ. இவருடைய அம்மா கஞ்சா விற்கும் வியாபாரி. எதற்கும் அஞ்சாதவர். பையனின் படிப்பை பாதியிலேயே நிறுத்திய புத்திசாலி அம்மா. எதுக்கு சின்னச் சின்னத் திருட்டெல்லாம் செஞ்சிட்டு ஜெயிலுக்கு போற.. அசிங்கமா இருக்குடா.. ஏதாவது பெரிசா கொலை, கொள்ளைன்னு செஞ்சிட்டு உள்ளாற போனீன்னா எனக்கும் பெருமையா இருக்கும்ல என்று மகனுக்கே கிளாஸ் எடுக்கும் அளவுக்கு பாசமான அம்மா.
பையன் அம்மாவின் வளர்ப்பால் எல்லாவிதமான ரவுடியிஸத்தையும் கற்று வைத்திருக்கிறார். திருட்டு, கொள்ளைகளில் ஈடுபட்டு ஜெயிலுக்கு போய் வருகிறார். ஒரு கட்டத்தில் லோக்கலில் இருக்கும் சேட்டு என்னும் நபரிடம் சேர்கிறார். சேட்டு குறிப்பிடும் நபர்களை கொலை செய்வது.. சேட்டு சொல்லும் இடங்களில் கொள்ளையடிப்பது என்று பக்கவாக சேட்டுக்கு கையாளாக செயல்பட்டு வருகிறார்.
தமிழ்ச் சினிமாவின் வழக்கமான பாணியில் இவரையும் ஒரு பெண் காதலிக்கிறார். விரட்டி விரட்டி பின்னாலேயே அலைகிறார். ஆனால் ஹீரோவோ யூஸ் அண்ட் த்ரோவாக ஹீரோயினை பயன்படுத்த வயிற்றில் பிள்ளையை சுமக்கிறார் ஹீரோயின்.
இந்த நேரத்தில் ஹீரோ ஒரு கொலை வழக்கில் சிக்கி ஜெயிலுக்குப் போகிறார். திரும்பி வரும்போது ஹீரோயின் தன் நிலைமையைச் சொல்ல கருவைக் கலைத்துவிடும்படி சொல்லி பணத்தைக் கொடுத்துவிட்டு திரும்பிப் பார்க்காமல் செல்கிறார்.
இந்த நேரத்தில் ஹீரோ கொலை செய்த ஒரு அபார்ட்மெண்ட் காவலாளியின் சின்ன வயது மகன், ஹீரோவின் கூட்டத்தையே கொலை செய்ய துடியாய் துடிக்கிறான். யாருக்கும் தெரியாமல் கூட்டத்தில் ஒருத்தனை போட்டுத் தள்ள.. பழி வேறு நபர்கள் மீது விழுகிறது.
ஹீரோயின் கருவைக் கலைக்காமல் வைராக்கியமாக பிள்ளையை பெற்றெடுத்து தன்னந்தனியே வளர்க்கிறாள். உதவி செய்ய முன் வருபவர்களிடமும் உதவியைப் பெற்றுக் கொள்ள மறுக்கிறாள்.
ஹீரோவின் நண்பனான அதே பகுதியில் வசித்தவன் இப்போது ஐ.ஏ.எஸ். படித்து முடித்து கலெக்டராக பணியாற்றுகிறான். அவனும் ஹீரோவை திருத்த முனைகிறான். முடியாமல் போகிறது.
சேட்டு மூலமாக பெரிய ஆள்களை கொலை செய்திருப்பதால் போலீஸ் ஹீரோவை என்கவுண்ட்டரில் போட்டுத் தள்ள முடிவெடுக்கிறது. இதனை பலரும் எச்சரித்தும் ஹீரோ கண்டு கொள்ளாமல் தன்னுடைய அராஜகத்தைத் தொடர… கடைசியில் என்ன ஆகிறது என்பதுதான் இந்த ‘ஆக்கம்’ படத்தின் திரைக்கதையாக்கம்.
வடசென்னை என்றாலே ரவுடியிஸம் என்றுதான் அர்த்தமா..? அனைத்து இயக்குநர்களும் இதையேதான் நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அந்தக் கருத்தைத் தப்பாமல் சொல்லியிருக்கிறார் இயக்குநர்.
ஹீரோவாக நடித்த சதீஷ் ராவண் நன்றாக நடிக்க வைக்கப்பட்டிருக்கிறார். சந்தேகமேயில்லை. முதல் காட்சியில் அவர் ஆடும் ஆட்டம் அசத்தல்.. அச்சு அசலாக சாவுக்குக் குத்தாட்டம் போடுபவர்களை, அப்படியே மனக்கண்ணில் கொண்டு வந்து காட்டியிருக்கிறார்.
‘சோக்கு’ என்ற பெயருக்கேற்றாற்போல் எதையும் கண்டு கொள்ளாத, கவலை கொள்ளாத இளைஞனாகவும், முரட்டுத்தனமான ஆளாகவும், பாவம், பழி பார்க்காத கொலைகாரனாகவும் வாழ்ந்து காட்டியிருக்கிறார்.
துவக்கத்தில் இருந்து கடைசிவரையிலும் ஒரே மாதிரியான பேச்சிலும், துளிகூட பயத்தை வெளிக்காட்டிராத தன்மையிலும் படத்தின் கேரக்டருக்கு உண்மையாக நடித்திருக்கிறார் ராவண்.
மீனவப் பெண்ணாக வரும் ஹீரோயின் டெல்னா டேவிஸ் அந்த வயதுக்கே உரித்தான வெட்கத்துடனும், ஆர்வத்துடனும் காதலரைத் தேடியலையும் காட்சிகளில் சிறப்பாகவே நடித்திருக்கிறார். தன்னைப் போலவே தனது தோழியும் ஹீரோவால் பாதிக்கப்பட்டவள் என்பதை அறிந்தவுடன் அவளை சந்தித்து பொறுமித் தள்ளும் அந்தக் காட்சியில் டெல்னா டேவிஸின் நடிப்பு அபாரம்.. இயக்குநரின் இயக்கத் திறமைக்கு இந்த ஒரு காட்சியே சான்று..!
சேட்டிடம் முன்பு வேலை பார்த்து பின்பு தனியே வந்து இப்போது அடிதடி இல்லாமல் திருந்தி வாழும் ரஞ்சித் ஒரு பக்கம்.. இவருடைய ரவுடியிஸம் பிடிக்காமல் ஒரே வீட்டில் இருந்தாலும் தனியே தானே உழைத்துச் சம்பாதிக்கும் அம்மா வடிவுக்கரசி ஒரு பக்கம் என்று குணச்சித்திரத்தில் இருவருமே போட்டி போட்டு நடித்திருக்கிறார்கள்.
தனது தந்தையை கொன்றவர்களை பழி வாங்கத் துடிக்கும் அந்தச் சிறுவனின் கதையும், பிள்ளை கொடுக்க இயலாத கணவனால் வஞ்சிக்கப்பட்ட அந்தப் பெண்ணின் கதையும், கூலிக்கு கொலை செய்யும் கும்பலின் போர்க்களக் காட்சிகளும் படத்தில் குறிப்பிடத்தக்கவையாக இருக்கின்றன.
படத்தை மிக கவனமாகத்தான் உருவாக்கியிருக்கிறார்கள். மசூதி அருகே சவ ஊர்வலம் வரும்போது தப்பாட்டத்தை நிறுத்தியும், குடியாட்டத்தை நிறுத்தியும் அமைதி காத்து மசூதியை கடந்து செல்லும் காட்சியை படமாக்கியிருக்கும்விதம் சூப்பர்.
ஜி.ஏ.சிவசுந்தரின் ஒளிப்பதிவுக்கு ஒரு பெரிய ரோஜாப்பூ மாலையை சமர்ப்பிக்கலாம். அந்த அளவுக்கு அற்புதமாக காட்சிகளைப் படம் பிடித்திருக்கிறார். வடசென்னையை அங்குலம், அங்குலமாக கேமிராவில் பதிவு செய்து நூற்றுக்கும் மேலான காட்சிகளை கொண்ட திரைக்கதையை முழுமையாகப் படமாக்கியதில் பெரும் பங்கு வகித்திருக்கிறார் ஒளிப்பதிவாளர். பாராட்டுக்கள் வாழ்த்துகள்.
இதேபோல் படத் தொகுப்பாளர் எல்.வி.கே.தாஸின் உழைப்பில்தான் படமே தேறியிருக்கிறது. அதிலும் கவுன்சிலரின் கொலை செய்யும் காட்சியை தொகுத்து வழங்கியிருக்கும்விதமே பயமுறுத்தியிருக்கிறது.
இசையமைப்பாளர் ஸ்ரீகாந்த் தேவாவின் இசையில் அனைத்து பாடல்களுமே ஒரு முறை கேட்கும் ரகம்தான். கானா பாடல்கள் அதிகமாக அவ்வப்போது வந்து வந்து செல்வதுதான் ஒரே இடைஞ்சல். ‘சமரசம் வாழும் இடம்’, ‘தண்ணி போட்டா தப்புடா’ பாடல்கள் இளசுகளை கவரும். ‘மலை மேலே நின்னவன் நின்னவன்’ பாடலும், ‘சொல்லச் சொல்ல’ பாடலும் கொஞ்சம் கவனிக்க வைத்திருக்கின்றன. பின்னணி இசையில் அதட்டி, உருட்டி ஓட வைக்கிறார். சேஸிங் காட்சியிலும் கொலையுதிர்க் காட்சிகளிலும் ஒரு பரபரப்பை உண்டாக்கியிருக்கிறார் ஸ்ரீகாந்த் தேவா.
இத்தனை கஷ்டப்பட்டு படத்தை உருவாக்கிய இயக்குநர் சென்னை பாஷையில் மட்டும் ஏன் இப்படி கோட்டைவிட்டார் என்று தெரியவில்லை. பலர் பேசும் வசனங்களே புரியவில்லை. அதிலும் சென்னை பாஷையை பேசி முடித்த பின்புகூட புரியவில்லை. சென்னை போன்ற பெரிய தியேட்டர்களிலேயே இந்தக் கதியென்றால் லோக்கல் தியேட்டர்களில் என்ன ஆகும்..? ஒலிப்பதிவை இன்னமும் திறமையாகச் செய்திருக்கலாம். வசனம் புரிந்தால்தானே கதை புரிந்து படத்தின் மீதான ஈர்ப்பு வரும்..?
‘கத்தியெடுத்தவன் கத்தியால்தான் சாவான்’ என்பதை 101-வது முறையாக இந்தப் படத்தில் சொல்லியிருக்கிறார்கள். அவ்வளவுதான்.. ஹீரோ படிக்கவில்லை. அவனது அம்மாதான் படிக்கவில்லை. அதனால்தான் அவன் இப்படியானான் என்று சொல்லி கதாநாயகனின் கேரக்டர் ஸ்கெட்ச்சை நியாயப்படுத்தியிருக்கிறார் இயக்குநர்.
இத்தனை நடந்தும் சாகும்தருவாயில்கூட தான் செய்த அல்லவைகளை நினைத்து வருத்தப்படாத ஒருவனை ஹீரோவாக நினைக்க முடியவில்லை. இதனாலேயே இந்தப் படத்தை நல்ல படம் என்று சொல்ல முடியவில்லை. ஆனால், மிகக் கடுமையான உழைப்பில் படத்தை உருவாக்கியிருக்கிறார்கள் என்பது மட்டும் உள்ளங்கை நெல்லிக்கனியாய் தெரிகிறது. அந்த உழைப்புக்கு நமது பாராட்டுக்கள்..!