பரதேசி - சினிமா விமர்சனம்

16-03-2013


என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

இது மாதிரியொரு சினிமாவை இயக்கித் தர பாலாவால் மட்டுமே முடியும்..! மனித மனங்களின் ஆசை, விருப்பு, வெறுப்பு, கோபம், பொறாமை, குரோதம், காமம் என்று அனைத்தையும் கலந்து கட்டியடிப்பதில் பாலாவுக்கு நிகர் பாலாதான்..! அவருடைய ஆறாவது படைப்பான இதுவே, அவர் பெற்றெடுத்த பிள்ளைகளில் மிகச் சிறப்பானது என்பதில் ஐயமில்லை..!

1939-களில் நடந்த கதையை இத்தனையாண்டுகள் கழித்து செய்வதற்கே ஒரு தைரியம் வேண்டும்.. அதன் நேர்த்தியை, களத்தை, கதையை சிறிதும் கெடாமல், முடிந்தவரையிலும் ருசிக்க வைக்கும் பண்டத்தை போல சுவைபட கொடுப்பதும் ஒரு படைப்பாளியின் திறமை.. பாலா மட்டுமே தனிப்பட்ட குணத்தில் சினிமாவுலகத்தில் பெரும் சர்ச்சையான மனிதராக இருந்தாலும், பத்திரிகையாளர்களால்கூட பெரிதும் மதிக்கத்தக்க இயக்குநராகவே இருக்கிறார்.. இப்போது இன்னும் ஒரு படி மேலே போய்விட்டார்..!

ஆங்கிலத்தில் பி.எச்.டேனியல் எழுதி ‘ரெட் டீ’ என்ற பெயரில் வெளிவந்து, தமிழில் 'எரியும் பனிக்காடு' என்ற பெயரில் இரா.முருகவேலால் மொழி பெயர்க்கப்பட்ட இக்கதை இத்தனை நேர்த்தியாக நெய்யப்பட்டு வெளிவரும் என்று நூலாசிரியர்களே நினைத்திருக்க மாட்டார்கள்.. இன்று காலையில் இருந்தே இந்த ‘எரியும் பனிக்காடு’ நூல் இணைய உலகில் அதிகம் பேசப்பட்டு வருகிறது..! அதன் ஆசிரியருக்கு வாழ்த்துகள்..!


1939-களில் தென்தமிழ்நாட்டில் நெல்லை சீமையோரமாக இருக்கும் சாலூர் கிராமத்தில் வாழ்ந்த மக்களின் வாழ்க்கைக் கதை..!  நிஜமாகவே ரத்தமும், சதையுமாகவே சொல்லப்பட்டிருக்கிறது..! முதல் பகுதியில் எத்தனை சந்தோஷமாக வாழ்ந்த அந்த மக்கள், இரண்டாம் பகுதியில் ஆங்கிலேயரின் அடிமைத்தனத்தில் சிக்கி எப்படி தங்களது வாழ்க்கையை தொலைத்தார்கள் என்பதை உருக்கத்துடன் உருக்கியிருக்கிறார் பாலா..!

கிடைக்கின்ற கூலியையும், தானியங்களையும் வைத்து வாழ்ந்து வரும் மக்களிடையே அதிகப் பணம் என்ற ஆசை காட்டி இழுக்கிறார் கங்காணி.. தங்களது சொந்த மண்ணைவிட்டு போக வேண்டிய வருத்தம் இருந்தாலும், பஞ்சம் பொழைக்க போய்த்தானே ஆக வேண்டும் என்ற கட்டாயத்தில் சொர்க்க பூமிக்கு பயணமாகிறார்கள் மக்கள்..! 

48 நாட்கள் நடை பயணத்திற்குப் பின்பு கேரள எல்லையில் இருக்கும் அந்த எஸ்டேட்டுக்குள் போன பின்புதான் தெரிகிறது அது அவர்களுக்கு நரகம் என்று..! அடியாட்களின் மிரட்டல்கள், அடி, உதை.. எஸ்டேட் ஓனரின் பாலியல் வேட்கைக்கு பெண்கள் பலியாவது..! தப்பித்துப் போக பார்த்தால் கெண்டைக்கால் நரம்பை கட் செய்வது..! கூலிப் பணத்தில் காந்தி கணக்கு எழுதி பணத்தைக் குறைவாகக் கொடுப்பது.. நேரம் காலம் பார்க்காமல் உழைக்கும் கடுமையான வேலை என்று தாங்கள் கொண்டு வந்த சந்தோஷத்தை அங்கே ஒரே நாளில் இழக்கிறார்கள் அந்த அப்பாவி மக்கள்..! 

நமது ஹீரோ ராசா என்னும் ஒட்டு பொறுக்கியாக கிண்டலுடன் அழைக்கப்படும் ரெண்டுங்கெட்டான் மனதுடன் இருக்கும் கேரக்டர் அதர்வா..!  ஊரில் இருக்கும்போதே வேதிகா என்னும் அங்கம்மாவுடன் காதல்.. அது ஒரு எல்லை மீறியதாகவும் இருக்க… அதர்வா எஸ்டேட்டுக்கு கிளம்பி வந்தவுடன் அங்கே அங்கம்மாவின் வயிற்றில் பிள்ளை..!  4 ஆண்டுகள் கழித்தும் ஊருக்குச் செல்ல வழியில்லாமல் மீண்டும் அடிமைத்தனம்..! இன்னும் 2 ஆண்டுகள் கழித்தும் போக முடியாமல் தவிக்கும்போது அந்த கிளைமாக்ஸ்..! அடிவயிற்றில் ‘ஐயோ’ என்னும் ஒரு உணர்வை ஒரு நொடியில் கொண்டு வந்து காண்பித்துவிட்டார் பாலா..! 

முதல் பாதியில் படம் ரன் வேகத்தில் பறக்கிறது..! இறந்து கொண்டிருப்பவரின் கை உயரத் தொடங்கியபோதுதான் ‘ஓ இடைவேளையா’ என்ற எண்ணமே வந்தது.. இத்தனையாண்டுகள் கழித்து இப்படியொரு சிச்சுவேஷன்.. இடைவேளைக்கு பின்பும் சற்றும் செல்பேசியைத் துழாவ விடாமல் வைத்த கண் பார்க்காமல் திரையை பார்க்க வைக்கிறார் இயக்குநர் பாலா..!  வெறித்தனமான இயக்குநர் என்றே பெயரெடுத்திருக்கும் பாலா, இதில் தனது பெயரை இன்னமும் அழுத்தமாகவே பதிவு செய்திருக்கிறார்.. டைட்டிலில் ஆரம்பிக்கும் அவரது தனித்துவம், இறுதிவரையிலும் தொடர்கிறது.. இந்தக் காட்சியை முன்னமேயே இந்தப் படத்தில் பார்த்தோமே என்கிற எண்ணம் ஒரு காட்சியில்கூட மனதில் தோன்றவில்லை..! 

தனது வாழ்க்கை கேலிக்குரியதாக இருக்கிறது என்பதைக்கூட புரிந்து கொள்ளாத ஒரு கேரக்டர் அதர்வாவுக்கு.. இனிமேல் அவரிடம் இருக்கும் மிச்ச சொச்சத்தைத்தான் அடுத்தடுத்த படங்களில் அவர் காட்ட வேண்டும்..! ‘ஒட்டுப் பொறுக்கி’ என்றவுடன் வரும் கோபம்.. தனக்கு சோறு கிடைக்கவில்லை என்ற கோபத்தில் ‘ராசா கெளம்பிட்டாரு’ என்று ஆற்றாமையுடன் கிளம்புவது.. ‘எதுக்கு ராசா அடிக்குறீக?’ என்று அப்பாவியாய் கேட்டு உதை வாங்கத் துவங்கும் அதர்வாதான் பிற்பாதியில் படத்தினை தன் தோளில் சுமக்கிறார்..! இறுதியில் “நியாயமாரே..” என்ற உச்சியில் அமர்ந்து கூக்குரலிடும் காட்சியில் நமக்கே கண் கலங்குகிறது.. இங்கேதான் ஒரு இயக்குநரை நடிகன் ஜெயித்திருக்கிறான். நிச்சயம் அதர்வா மிகச் சிறந்த நடிகராக மேலும் வருவார்..!

வேதிகாவைவிடவும், தன்ஷிகா எனக்குப் பிடித்தமானவராக இருக்கிறார்..! அந்தச் சிடுசிடுப்பு.. கோபம்.. எரிச்சல்.. கருத்தக்கன்னி மீதான பரிவு.. ஏமாற்றத்தைத் தாங்கிக் கொள்ள முடியாமல் தன்னைத் தானே திட்டுக் கொள்வது.. அங்கம்மாளின் நிலைமைக்கு அதர்வாவை திட்டுவது..! தன்னை இந்த நிலைமைக்கு ஆளாக்கியவனை.. ‘இருடி வர்றேன்.. உன்னைத் தேடி வந்து வைச்சுக்குறேன்’ என்ற ஆத்திரம் தீர கிளம்பும் அந்த பெண்மையே ரொம்பவே ரசிக்க முடிகிறது..! அவருடைய முடிவு, படத்திலேயே மிகப் பெரிய இழப்பு..! 

வேதிகா, கண்களை மட்டுமே நம்பி முற்பாதியில் நடித்திருக்கிறார். இறுதிக் காட்சியில்.. அதுதான் நடிப்பு..! அதர்வாவை அவர் கிண்டல் செய்கிறாரா.. அல்லது சீரியஸாக காதலிக்கிறாரா என்பதையே கொஞ்சம் நாமளே சிந்தித்துத் தெரிந்து கொள்ளட்டும் என்ற பாணியில் இருக்கும் திரைக்கதையால் அதர்வாவின் மேல் அச்சச்சோ உணர்வு பார்வையாளர்களுக்கு அதிகரிக்கத்தான் செய்கிறது..!

கொஞ்ச நேரமே வந்தாலும் ஐஸலக்கா பாடவும், ஆடவும் வைக்கிறார் கவிஞர் விக்கிரமாதித்யன்..! இவர்களையும் தாண்டி நடிப்பில் ஜெயித்திருப்பவர் அதர்வாவின் பாட்டியாக வரும் கச்சம்மாள்.. மனுஷி பின்னி எடுத்திருக்கிறார்..! வெகு இயல்பான நடிப்பு.. இந்த வயதில்.. இவரிடம் போய் எப்படி கதையையையும், திரைக்கதையையும், வசனத்தையும் சொல்லி நடிக்க வைத்தார்கள் என்பதே புரியவில்லை.. கிழவியின் பெர்பார்மென்ஸை பார்த்தால் 100 படங்களில் நடித்தவர் போல இருக்கிறார்..!  

அண்ணன் ராதாரவி அவசியம் இந்தப் படத்தைப் பார்க்க வேண்டும்.. தமிழ்த் திரைப்படங்களில் நடிகர் சங்கத்தில் உறுப்பினராக இருப்பர்களை மட்டுமே பயன்படுத்த வேண்டும் என்ற விதிமுறையை கொண்டு வரப் போவதாக ரொம்ப நாளாகவே சொல்லி வருகிறார்.. அது மாதிரியான ஒரு விதிமுறை சுத்த ஹம்பக் என்று இந்தப் படமே அடித்துச் சொல்கிறது.. இதில் நடித்தவர்களில் 10 பேரை தவிர மீதி அத்தனை பேருமே அந்தப் பகுதி மக்கள்தான்.. புதிய நடிகர், நடிகைகள்.. ஆனால் கடுமையாக உழைத்திருக்கிறார்கள்.. நடித்திருக்கிறார்கள்.. அத்தனையும் தத்ரூபம்..! இது போன்ற விதிமுறையெல்லாம் இப்போதைய காலக்கட்டத்தில் வேலைக்கு உதவாது என்பதை நடிகர் சங்க நிர்வாகிகள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்..!

எத்தனை கடின உழைப்பு உழைத்திருக்கிறார்கள் என்பதை படத்தைப் பார்த்தாலே புரிகிறது..! சாலூர் கிராமத்தை செட் போட்டு அழகாக உருவாக்கியிருக்கிறார்கள். கொஞ்சமேனும் சூரிய ஒளி படும்படியும், அதிகப்படியாக காடுகள் சூழவே இருப்பது போலவும் அமைத்திருப்பது மிகப் பொருத்தம்.. கலை இயக்குநருக்குத்தான் இந்தப் படத்தில் அதிக வேலை..! அற்புதமாக செய்திருக்கிறார் புதுமுக கலை இயக்குநர் சி.எஸ்.பாலச்சந்தர்..!

எந்த இடத்திலும் கலைத்துறையில் தவறுகள் நடந்துவிடாமல் இருக்க மிகவும் கவனத்துடனேயே செய்திருக்கிறார்..! மஞ்சள் கலர் போஸ்ட் கார்டு மேட்டர் மட்டுமே தவறாக படுவதாக பரவலான குற்றச்சாட்டு.. சரி.. போகட்டும்.. விட்டுவிடுவோம்.. இது போன்ற பீரியட் பிலிம் என்றாலே அப்போதைய கலாச்சாரத்தையும் காண்பித்தாக வேண்டும்..! அதுவும் உண்மையானதாகவும் இருக்க வேண்டும்.. இல்லாவிடில் அதுவே படத்தில் காமெடியாகிவிடும்..!

ஆண்டான்-அடிமை கலாச்சாரம் அப்போதே நமது சமூகத்தில் புரையோடியிருப்பதை இதிலும் தொட்டுக் காண்பித்திருக்கிறார் பாலா..! கங்காணி கூலியாட்களை மிரட்டுகிறான்.. கங்காணியை ஆங்கிலேயே துரை சவட்டி சவட்டி அடிக்கிறான்.. ஆங்கிலேயனின் அடிமைப்படும் தமிழனே இன்னொரு தமிழனை துன்புறுத்துகிறான்.. ஏன் கொலையே செய்கிறான்.. இங்கே உணர்வற்ற ஜனங்களையும், கல்வியறிவற்ற நிலையில் இருந்த மக்களையும்தான் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்..!

தேயிலைத் தோட்டத்தில் மர்ம நோயால் கொத்து, கொத்தாக சாவுகள் நடக்கும்போது ஆங்கிலேய துரைமார்கள் தங்களுக்குள் பேசிக் கொள்ளும் பேச்சுக்களும், அதில் ஒருவரின் ஆங்கிலேய மனைவி, காந்தியை உயர்வாகப் பேசுவதும் அவர்களை நியாயவாதிகளாக காட்டுவதற்குப் பயன்பட்டாலும், அந்த ஆங்கிலேயே துரை செய்யும் செயல்களெல்லாம் மனிதத்தன்மையில்லாதது என்பதால் அதுவே அர்த்தமற்றதாகிவிட்டது..!

தேயிலைத் தோட்டத்தின் பிரமாண்டம்.. அட்டைகள் காலில் ஒட்டிக் கொண்டு உறிஞ்சியெடுக்கும் பயங்கரம்.. சின்னப் பிள்ளைகள்கூட இந்த அடிமைத்தனத்தில் மாட்டிக் கொண்டு சித்ரவதைப்படுவது என்று நம் மனதை ஆய்ந்து வைக்கும் காட்சிகள் நிறையவே இருக்கின்றன.. 

கங்காணியாக இயக்குநர் ஜெர்ரி நடித்திருக்கிறார்..! கொள்ளை நோய்க்கு மருத்துவம் செய்ய வரும் டாக்டர் பரிசுத்தமாக நடன இயக்குநர் சிவசங்கர்..! வெள்ளையாக இருந்தவரை கருப்பாக்கி நடிப்பை மட்டும் கச்சிதமாக வாங்கியிருக்கிறார் பாலா..! அத்தோடு அவர் ஆடும் அந்த நடனமும், பாடல் காட்சிகளும் அருமை..!

மதுரை வீரனையும், குல தெய்வத்தையும் வணங்கிக் கொண்டிருந்த தமிழர்களை எப்படி மதமாற்றம் செய்து கிறித்தவர்களாக ஆக்கினார்கள் என்பதை பாலா எடுத்துக் காட்டியிருக்கும் இந்த விஷயம் அடுத்து தமிழகத்தின் சர்ச்சையான விஷயமாக இருக்கலாம் என்று நினைக்கிறேன்..! சிவசங்கரும், அவருடைய மனைவியும் சேர்ந்து நோயாளிகளுக்கு முதலில் சிலுவை போட சொல்லிக் கொடுத்து பின்பே சிகிச்சையளிப்பது, மதம் எந்த அளவுக்கு அப்போதே நம்மிடம் திணிக்கப்பட்டது என்பதை இந்த ஒரு படத்தின் மூலம் மட்டுமே பதிவாகியுள்ளது..!

ஜி.வி.பிரகாஷ்குமார் என்னும் இசையமைப்பாளர் இந்த படத்தில்தான் அறிமுகமாகியிருக்கிறார் என்று நினைக்கிறேன்.. டைட்டில் காட்சிகளில் தொடங்கி படத்தின் இறுதிவரையிலும் தேவையான இடங்களில் ஆர்ப்பரித்தும், அடங்கியும், அட்டகாசம் செய்து அமர்க்களப்படுத்தியிருக்கிறார். உண்மையாகவே ரீரெக்கார்டிங்கில் பின்னியிருக்கிறார் என்றே சொல்ல வேண்டும்..! 

பாத யாத்திரையின்போது ஒலிக்கும் பாடல் உருக வைக்க.. சிவசங்கர் பாடும் பாடல் கொஞ்சம் காமெடியையும், சீரியஸையும் ஒன்றாகவே சேர்த்து தருகிறது..! கங்காணியை முதன்முதலாக அறிமுகம் செய்யும் காட்சியையும், தேயிலைத் தோட்டத்தின் பரப்பை ஏரியல் வியூவில் காட்டும் காட்சியிலும், அதர்வா தப்பிப் போகும் காட்சியிலும் ஜி.வி.பிரகாஷின் இசைதான் படபடக்க வைக்கிறது..! ஆனாலும் சிற்சில இடங்களில் பின்னணி இசையைக் குறைத்திருந்தால் சில நல்ல வசனங்கள் நன்றாகவே நமது காதுகளுக்குக் கேட்டிருக்கும்..!

மொத்தப் படத்தையும் எடுத்து முடித்துவிட்டு காட்சிகளை போட்டுக் காண்பித்துவிட்டு அதன் பின்புதான் பாடல்களை எழுதி இசையமைத்தார்களாம்.. என்னவொரு மேஜிக்..? காட்சிகளுக்கேற்ற பாடல்களை உணர்ச்சிகரமான வார்த்தைகளுடன் வழங்கியிருக்கிறார் கவிப்பேரரசு வைரமுத்து..! அவருடைய ஒரு பாடலிலேயே அவர்களது வாழ்க்கைக் கதையைச் சொல்லிவிட்டார்..! அங்கம்மாள்-அதர்வா மாண்டேஜ் ஷாட்டுகளை வைத்தே  காதல் பாடல் காட்சியை எழுதி வாங்கியிருக்கும் பாலா நிச்சயம் ஒரு டெர்ரரிஸ்ட்டுதான்..! 

முதல்தரமான இலக்கியவாதிகளின் லிஸ்ட்டில் இருக்கும் நாஞ்சில் நாடனின் வசனம்..! நெல்லை சீமை வசனங்கள் அதிகம் புரியும்படியாகவே இருந்தது..! கங்காணியின் பேச்சை பார்த்து பெண்கள் அதிசயிப்பது..! காசு பணம் வந்தால் பெண்களைகூட சேர்த்துக்குங்க என்ற கங்காணியின் பேச்சு.. “நியாயமாரே..” என்ற அதர்வாவின் கெஞ்சல்..! கச்சம்மாள் பாட்டியின் அத்தனை பேச்சுக்களும் என்று.. அனைத்தும் ரசனையானது..!

செழியனின் ஒளிப்பதிவில் குறையில்லை.. சாலூர் கிராம கெட்டப்பும், தேயிலைத் தோட்ட கெட்டப்பும் ஆக இரண்டுக்கும் வித்தியாசம் தெரியுமளவுக்கு முதல் தர ஒளிப்பதிவை தந்திருக்கிறார் செழியன்..! மக்கள் பாத யாத்திரையாக தேயிலைத் தோட்டம் நோக்கி நடப்பதை அவர் எடுத்துக் காட்டியிருக்கும் விதமே பாவத்தை வரவழைக்கிறது..! கேமிராவும் ஒரு நடிகர் என்பதை இந்தப் படமும் உணர்த்தியிருக்கிறது..! 

முதல் பாதியின் அசுர வேகத்திற்கும், இரண்டாம் பாதியின் சோகத்திற்கும் கிஷோரின் எடிட்டிங் பணி மிக முக்கியமானது..! எந்த இடத்திலும் ஜெர்க் ஆகாமலும், திசை திரும்பாமலும் படத்தினை இறுதிவரையில் அதன் டெம்போ குறையாமல் கொண்டு சென்றிருக்கிறார் கிஷோர்..! பாராட்டுக்கள்..!

ஊர்க் கல்யாணத்தை டமாரம் அடித்து தெரியப்படுத்தும்போது அதர்வாவையே கிண்டலடிக்கும் மக்கள்.. அரிசியை போட்டுவிட்டு அலுத்துக் கொள்ளும் பெண்கள்.. பெரியப்பா எங்கே என்று அதர்வா தேடித் தேடிக் களைத்துப் போவது.. பெரியப்பாவின் மனைவி கல்யாணம் நிக்கக் கூடாது என்பதற்காக புருஷன் செத்த விஷயத்தை யாரிடமும் சொல்லக் கூடாது என்று தடுப்பது..! ஆனாலும் விஷயம் தெரிந்து பெரியவர்கள் அழுது கொண்டே வாழ்த்துவது.. தாலி கட்டிய கல்யாணம் முடிந்த உடனேயே குல தெய்வத்திடம் வழிபாடு நடத்துவது.. பந்திக்கு முந்தும் காட்சிகளில் கூட ஆண்களுக்கு பின்பே பெண்கள் சாப்பிட அமர்வது.. பெரியவர்களுக்கு ஆண்களும், மற்றவர்களுக்கு பெண்களும் பரிமாறுவது..! விறகை வெட்டச் சொல்லிவிட்டு பின்பு கூலி மறுக்கும் கடைக்காரன்.. தன்னை பெயர் சொல்லி அழைத்தான் என்பதற்காக அதர்வாவை போட்டு புரட்டி எடுப்பது.. “ஊர்ல பிச்சையெடுக்கிறவனுக்கு என் பொண்ணு கேக்குதா..?” என்று அப்போதே நம்மிடையே இருந்த பிரிவினையையும், ஒவ்வொரு குடும்பத்திற்கும் இருந்த கவுரவத் தன்மையை குறை சொல்லாமல் சொல்லியிருப்பது.. என்று இயக்கத்திலும், திரைக்கதையிலும் அக்காலக் கட்ட வாழ்க்கை முறையை தெளிவுபடுத்தியிருக்கிறார் இயக்குநர் பாலா..!

“கூலி கொடுங்க ஐயா..” என்று அதர்வா கெஞ்சிக் கொண்டிருக்கும்போதுதான் கங்காணி அதர்வாவை முதன்முதலாக அடையாளம் காண்கிறார்..! தன் முன்னால் அடிமை போல் உட்கார்ந்திருப்பவனிடம் ஊர்ப் பெயரைக் கேட்டுத் தெரிந்து கொண்டு கங்காணி சிரிக்கும் சிரிப்புதான் லேட்டஸ்ட் வீடியோவில் பாலா சிரித்த சிரிப்பு என்று நினைக்கிறேன்..! இதுதான் படத்தின் முக்கிய திருப்பமே..! இவன் ஒருவனே அந்த ஊரின் நிலைக்கு எடுத்துக்காட்டு என்று நினைத்துவிட்டார் என்பதை ஒரு நொடியில் காட்டிவிட்டார் இயக்குநர்..!

கங்காணி என்பவர்கள் தேயிலைத் தோட்டத்தில் வேலை பார்த்த மேனேஜர்கள்.. அவ்வப்போது பல்வேறு ஊர்களுக்கும் வந்து இந்த புள்ளை பிடிக்கும் வேலையைச் செய்கிறார்கள். இவர்களை மக்களுக்கு அப்போதே நன்கு அறிமுகமாகி தெரிந்துதான் இருக்கிறது என்பதை பல இடங்களில் வசனத்தின் மூலமாகக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார் இயக்குநர்..! இல்லாவிடில் கடைக்காரர்,  “போ.. கங்காணி கூப்பிடுறார்..” என்று அறிமுகம் காட்டாமலேயே சொல்ல முடியுமா..?

சமீபத்தில் வெளியான வீடியோவை பார்த்துவிட்டு பாலாவை டெர்ரரிஸ்ட் என்றவர்கள் ஒன்றை புரிந்து கொள்ள வேண்டும்..! காட்சிகளை இயக்குநர் சொல்லித் தரும்போது இதைத்தான் செய்வார்கள்..! அது டம்மி குச்சி என்பது அனைவருக்குமே தெரியும்.. அனைத்து படங்களிலும், அனைத்து இயக்குநர்களும் செய்யும் செயல்தான் இது.. இதுவே இப்படியென்றால் பருத்தி வீரனில் பொன்வண்ணன், பிரியாமணி குடையால் சாத்துகின்ற காட்சியை என்னவென்று சொல்வீர்கள்.. அது 15 டேக்குகள் எடுக்கப்பட்டதாம்..! நம்ப முடிகிறதா..?

இப்போது இந்த டீஸரை வெளிடாமல் இருந்திருந்தால் வெறுமனே படத்தில் அந்தக் காட்சியை பார்த்துவிட்டு நாம் மெளனமாக போயிருப்போம்.. இயக்குநர் சொல்லிக் கொடுப்பதை பார்த்தவுடன்தான் அனைவருக்கும் இது கொடூரமாகத் தெரிகிறது..! சினிமாவாக வெண் திரையில் பார்த்தால்..? ரசிகர்கள்தான் யோசிக்க வேண்டும்..!

பாலா படம் என்றாலே சோகத்தின் உச்சக்கட்டத்தில் இருக்கும் என்பது நாம் அறிந்ததே..! ஆனால் இதில் அவர் காட்டியிருக்கும் உச்சக்கட்ட சோகம் ஒவ்வொரு சினிமா ரசிகனையும் கண் கலங்க வைத்துவிட்டது.. ‘சேது’, ‘நந்தா’, ‘பிதாமகன்’, ‘நான் கடவுள்’ படங்களில் இருந்த அதே சோகத்துடன் கூடுதலாக ஏதோவொரு மன அழுத்தமும் இந்தப் படத்தின் மூலமாக கிடைக்கிறது. இதனாலேயே சொல்கிறேன் இதுவரை வந்த பாலாவின் படங்களிலேயே இதுதான் பெஸ்ட் என்று..!!!

தேயிலைத் தோட்ட தொழிலாளர்களின் வரலாறு இத்தனை கொடூரமாக இருந்தது என்பதை தமிழ்ச் சமூகம் இந்தப் படத்தின் மூலமாகத்தான் அறியும் என்று நினைக்கிறேன்.  அந்த முன்னோர்களுக்கு எனது நன்றிகள்..! நான் அருந்தும் ஒவ்வொரு துளி தேநீரிலும் எனது முன்னோர்களின் ரத்தமும் கலந்திருக்கிறது என்பதை நான் இந்தப் படத்தின் மூலமாக அறிகிறேன்.. அறிய வைத்த பாலாவுக்கு எனது இதயங்கனிந்த நன்றி..!  

41 comments:

angusamy said...

அண்ணாச்சி நீண்ட ஆனால் விமர்சனம்
குறைகளை குறைவாக சொல்லி நிறைகளை நன்றாக பாராட்டி இருக்கிறீர்கள் .
மற்ற சிலரை போல ஏதாவது குறை கண்டு பிடித்து அது நொல்லை இது நோட்டை என்று
சொல்லாமல் சிறப்பான விமர்சனம்
குற்றம் கண்டுபிடித்தே வாங்கும் புலவர்களுக்கு மத்தியில் நீங்கள் வித்தியாசமான வலை பதிவர் அண்ணாச்சி

angusamy said...

அவரோட ஆறாவது படம் அண்ணே இது?

வருண் said...

///சமீபத்தில் வெளியான வீடியோவை பார்த்துவிட்டு பாலாவை டெர்ரரிஸ்ட் என்றவர்கள் ஒன்றை புரிந்து கொள்ள வேண்டும்..! காட்சிகளை இயக்குநர் சொல்லித் தரும்போது இதைத்தான் செய்வார்கள்..! அது டம்மி குச்சி என்பது அனைவருக்குமே தெரியும்.. அனைத்து படங்களிலும், அனைத்து இயக்குநர்களும் செய்யும் செயல்தான் இது.. இதுவே இப்படியென்றால் பருத்தி வீரனில் பொன்வண்ணன், பிரியாமணி குடையால் சாத்துகின்ற காட்சியை என்னவென்று சொல்வீர்கள்.. அது 15 டேக்குகள் எடுக்கப்பட்டதாம்..! நம்ப முடிகிறதா..?

இப்போது இந்த டீஸரை வெளிடாமல் இருந்திருந்தால் வெறுமனே படத்தில் அந்தக் காட்சியை பார்த்துவிட்டு நாம் மெளனமாக போயிருப்போம்.. இயக்குநர் சொல்லிக் கொடுப்பதை பார்த்தவுடன்தான் அனைவருக்கும் இது கொடூரமாகத் தெரிகிறது..! சினிமாவாக வெண் திரையில் பார்த்தால்..? ரசிகர்கள்தான் யோசிக்க வேண்டும்..!///

அண்ணே படம் அமோகமா இருக்குனு நீங்க மட்டுமல்ல எல்லாரும் சொல்றாக. வாழ்த்துக்கள் பாலா!

ஆனா அதுக்காக, அந்த டீசரைப் பார்த்தால்தான் படத்தின் ஆழ்மை தெரியும், அது இதுனு பீலா விடப்படாது!

அந்த டீசர் வரலைனாலும் பாலாவுக்கு இதே பாராட்டுகள் மனதார கெடச்சு இருக்கும்.

Pandian Kittappa said...

ஒரு தகவல் திருத்தத்திற்காக ஆங்கிலத்தில் “டேனியல்” தமிழில் இரா.முருகவேள்”

Pandian Kittappa said...

ஒரு தகவல் திருத்தத்திற்காக ஆங்கிலத்தில் “டேனியல்” தமிழில் “இரா.முருகவேள்”

உண்மைத்தமிழன் said...

[[[angusamy said...

அண்ணாச்சி நீண்ட ஆனால் விமர்சனம். குறைகளை குறைவாக சொல்லி நிறைகளை நன்றாக பாராட்டி இருக்கிறீர்கள். மற்ற சிலரை போல ஏதாவது குறை கண்டு பிடித்து அது நொல்லை இது நோட்டை என்று சொல்லாமல் சிறப்பான விமர்சனம். குற்றம் கண்டுபிடித்தே வாங்கும் புலவர்களுக்கு மத்தியில் நீங்கள் வித்தியாசமான வலை பதிவர் அண்ணாச்சி.]]]

இதுலேயும் குறை சொல்லிக்கிட்டிருந்தே நான் சினிமா ரசிகனே இல்லை..! இதைவிடவும் நேர்த்தியாக செய்ய கடவுளால் மட்டுமே முடியும்..!

உண்மைத்தமிழன் said...

[[[angusamy said...

அவரோட ஆறாவது படம் அண்ணே இது?]]]

நன்றி.. திருத்திவிட்டேன்..!

உண்மைத்தமிழன் said...

[[[வருண் said...

///சமீபத்தில் வெளியான வீடியோவை பார்த்துவிட்டு பாலாவை டெர்ரரிஸ்ட் என்றவர்கள் ஒன்றை புரிந்து கொள்ள வேண்டும்..! காட்சிகளை இயக்குநர் சொல்லித் தரும்போது இதைத்தான் செய்வார்கள்..! அது டம்மி குச்சி என்பது அனைவருக்குமே தெரியும்.. அனைத்து படங்களிலும், அனைத்து இயக்குநர்களும் செய்யும் செயல்தான் இது.. இதுவே இப்படியென்றால் பருத்தி வீரனில் பொன்வண்ணன், பிரியாமணி குடையால் சாத்துகின்ற காட்சியை என்னவென்று சொல்வீர்கள்.. அது 15 டேக்குகள் எடுக்கப்பட்டதாம்..! நம்ப முடிகிறதா..? இப்போது இந்த டீஸரை வெளிடாமல் இருந்திருந்தால் வெறுமனே படத்தில் அந்தக் காட்சியை பார்த்துவிட்டு நாம் மெளனமாக போயிருப்போம்.. இயக்குநர் சொல்லிக் கொடுப்பதை பார்த்தவுடன்தான் அனைவருக்கும் இது கொடூரமாகத் தெரிகிறது..! சினிமாவாக வெண் திரையில் பார்த்தால்..? ரசிகர்கள்தான் யோசிக்க வேண்டும்..!///

அண்ணே படம் அமோகமா இருக்குனு நீங்க மட்டுமல்ல எல்லாரும் சொல்றாக. வாழ்த்துக்கள் பாலா!
ஆனா அதுக்காக, அந்த டீசரைப் பார்த்தால்தான் படத்தின் ஆழ்மை தெரியும், அது இதுனு பீலா விடப்படாது! அந்த டீசர் வரலைனாலும் பாலாவுக்கு இதே பாராட்டுகள் மனதார கெடச்சு இருக்கும்.]]]

நான் அப்படிச் சொல்லவேயில்லை வருண்.. அந்த டீஸரை வைத்து பாலாவின் தனிப்பட்ட குணத்தை எடை போடாதீர்கள் என்றுதான் சொல்கிறேன்.. அங்கே பாலா என்பவர் ஒரு கேப்டன்.. ஒரு இயக்குநர். தன்னுடைய படத்திற்குத் தேவையான காட்சிகளை தன்னுடைய நடிகர்கள் மூலமாக வரவழைக்கிறார்..! படத்தில் ஒரு நிமிடம் மட்டுமே அது இடம் பெறுகிறது..! வன்முறை எண்ணம் நமக்குத் தோன்றவில்லை..!

உண்மைத்தமிழன் said...

[[[Pandian Kittappa said...

ஒரு தகவல் திருத்தத்திற்காக ஆங்கிலத்தில் “டேனியல்” தமிழில் இரா.முருகவேள்”]]]

மிக்க நன்றி நண்பரே.. திருத்திவிட்டேன்..!

வவ்வால் said...

அண்ணாச்சி,

//தேயிலைத் தோட்ட தொழிலாளர்களின் வரலாறு இத்தனை கொடூரமாக இருந்தது என்பதை தமிழ்ச் சமூகம் இந்தப் படத்தின் மூலமாகத்தான் அறியும் என்று நினைக்கிறேன்.

//

இதான் தமிழர்களின் அவல நிலைக்கே அடிப்படை.

எதா இருந்தாலும் சினிமாவிலோ,இல்லை சினிமா நட்சத்திரங்களோ சொன்னால் தான் மக்களுக்கே தெரிய வரும் ,புரியும்னு நிலை :-))

#அண்ணாச்சி,படம் நல்லா வந்திருக்கு என்பதில் மகிழ்ச்சி,

ஆனால் நீங்களும் ஒரு சினிமா விசிறிப்போலவே தான் எழுதுறிங்களே(நீங்களே ரசிகன்னு தான் சொல்லிக்கிட்டிங்க)

//1939-களில் நடந்த கதையை இத்தனையாண்டுகள் கழித்து செய்வதற்கே ஒரு தைரியம் வேண்டும்.. அதன் நேர்த்தியை, களத்தை, கதையை சிறிதும் கெடாமல், முடிந்தவரையிலும் ருசிக்க வைக்கும் பண்டத்தை போல சுவைபட கொடுப்பதும் ஒரு படைப்பாளியின் திறமை//

//1939-களில் தென்தமிழ்நாட்டில் நெல்லை சீமையோரமாக இருக்கும் சாலூர் கிராமத்தில் வாழ்ந்த மக்களின் வாழ்க்கைக் கதை..!//

நீங்க சொல்வதை யாராவது கேட்டால் இது உண்மையில் தமிழ்நாட்டில் நடந்தது,சரித்திரம்னு நினைச்சுடப்போறாங்க.

தேயிலை தோட்டத்தில் வேலை செய்த மருத்துவரின் அனுபவத்தின் வைத்து உண்மை சம்பவங்களின் அடிப்படையில் எழுதப்பட்ட புனைவு.

உண்மையான கதையில் அஸ்ஸாம் தேயிலைத்தோட்ட அனுபவங்களை வைத்து எழுதப்பட்டது.

சாலூர் என்ற கற்பனைக்கிராமம் தமிழுக்கு உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இது போன்ற கொடுமைகள் நடப்பது வழக்கம், இன்றும் கொத்தடிமைகள் முறை சென்னை சுற்றுவட்டாரங்களிலும் இருக்கு. அவ்வப்போது 50 கொத்தடிமைகள் செங்கல் சுஉலை/அரிசி ஆலையில் இருந்து மீட்பு என பத்திரிக்கை செய்திகளில் ஒரு மூலையில் வரும்.என்ன அதை பற்றிலாம் யார்ராவது படம் எடுத்தால் மட்டுமே மக்கள் உச் கொட்டுவார்கள்.

#//கங்காணி என்பவர்கள் தேயிலைத் தோட்டத்தில் வேலை பார்த்த மேனேஜர்கள்.. அவ்வப்போது பல்வேறு ஊர்களுக்கும் வந்து இந்த புள்ளை பிடிக்கும் வேலையைச் செய்கிறார்கள். இவர்களை மக்களுக்கு அப்போதே நன்கு அறிமுகமாகி தெரிந்துதான் இருக்கிறது என்பதை பல இடங்களில் வசனத்தின் மூலமாகக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார் இயக்குநர்..! இல்லாவிடில் கடைக்காரர், “போ.. கங்காணி கூப்பிடுறார்..” என்று அறிமுகம் காட்டாமலேயே சொல்ல முடியுமா?//

படத்தில் எந்த பிரேமாக இருந்தாலும் பிரமிப்போடு பார்த்திருக்கிங்கனு தெரியுது ;-))

1939 எல்லாம் தேயிலை தோட்ட வரலாற்றில் மிக சமீபம், தேயிலை தோட்ட வரலாறு இந்தியாவில் பல நூற்றாண்டு பின் புலம் கொண்டது. எனவே 1939 இல் எல்லாம் நல்லா தெரியும்.

அக்காலத்தில் தமிழ்நாட்டுக்கு தமிழ் முதலமைச்சர்களே வந்தாச்சு, இராஜிஜி தான் முதல்வர்.

இலங்கைக்கு தேயிலை தோட்ட தொழிலாலர்களாக போனவர்களின் வரலாறு 200 ஆண்டுகளுக்கு முந்தையது,அவர்களையே 1947க்கு பிறகு குடியுரிமை கொடுக்க முடியாது என சொல்லி இந்தியாவுக்கு தொறத்திவிட்டாங்க.

கங்காணி என்ற வேலை சொற்பதம் தேயிலைத்தோட்டத்தில் மட்டுமல்ல எல்லா விவசாய வேலைகள் மற்றும் தொழில்துறைகளிலும் இருக்கு.

கண்காணிப்பர்- கண்காணி - சூப்பர்வைசர் . பேச்சு தமிழில் கங்காணி ஆகிடுச்சு :-))

# //தன்னை பெயர் சொல்லி அழைத்தான் என்பதற்காக அதர்வாவை போட்டு புரட்டி எடுப்பது.. “ஊர்ல பிச்சையெடுக்கிறவனுக்கு என் பொண்ணு கேக்குதா..?” என்று அப்போதே நம்மிடையே இருந்த பிரிவினையையும், ஒவ்வொரு குடும்பத்திற்கும் இருந்த கவுரவத் தன்மையை குறை சொல்லாமல் சொல்லியிருப்பது..//
படம் கலைப்படைப்பாக நன்றாக வந்திருக்கு என தெரிகிறது, ஆனால் உண்மைகளை மறைத்திருப்பார் என்பது உங்கள் விமர்சனத்தில் மூலமே தெரிகிறது.

அதெல்லாம் கவுரவ தன்மையா ,ஜாதியமா? எந்த ஊரில் பறை அடிப்பதை எல்லா மக்களும் செய்றாங்க?

படத்தினை முதலாளீ-தொழிலாளி அடக்குமுறை என்ற நோக்கில் மட்டும் எடுத்திருக்கிறாரோ? படம் பார்த்துவிட்டு எப்படினு சொல்கிறேன்.

rajasundararajan said...

75% ஒரு வார்த்தை விடாமல் வாசித்தேன், அப்புறம் (ஏய் கரண்ட் போயிடப் போகுது ன்னு) விட்டுவிட்டு வாசித்து முடித்துவிட்டேன் என்பதையும் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன், நாயன்மாரே!

உண்மைத்தமிழன் said...

[[[வவ்வால் said...

அண்ணாச்சி,

//தேயிலைத் தோட்ட தொழிலாளர்களின் வரலாறு இத்தனை கொடூரமாக இருந்தது என்பதை தமிழ்ச் சமூகம் இந்தப் படத்தின் மூலமாகத்தான் அறியும் என்று நினைக்கிறேன்.//

இதான் தமிழர்களின் அவல நிலைக்கே அடிப்படை. எதா இருந்தாலும் சினிமாவிலோ, இல்லை சினிமா நட்சத்திரங்களோ சொன்னால்தான் மக்களுக்கே தெரிய வரும், புரியும்னு நிலை :-))]]]

நன்கு படித்தவர்களே.. கதை புத்தகங்களை வாசிப்பதில்லை.. வாசித்தவர்களும் மற்றவர்களுக்குச் சொல்வதில்லை.. வரலாறு, இலக்கியம், மொழி, கதைகளைப் பற்றி அறிய விரும்பாத சமுதாயமா நாம இருக்கோம்.. இதுக்கு யார் பொறுப்பு..?

உண்மைத்தமிழன் said...

[[[#அண்ணாச்சி,படம் நல்லா வந்திருக்கு என்பதில் மகிழ்ச்சி. ஆனால் நீங்களும் ஒரு சினிமா விசிறி போலவேதான் எழுதுறிங்களே(நீங்களே ரசிகன்னுதான் சொல்லிக்கிட்டிங்க)]]]

நான் நல்ல சினிமாக்களுக்கு என்றென்றைக்கும் நல்லதொரு ரசிகன்தான்..!

உண்மைத்தமிழன் said...

[[[//1939-களில் நடந்த கதையை இத்தனையாண்டுகள் கழித்து செய்வதற்கே ஒரு தைரியம் வேண்டும்.. அதன் நேர்த்தியை, களத்தை, கதையை சிறிதும் கெடாமல், முடிந்தவரையிலும் ருசிக்க வைக்கும் பண்டத்தை போல சுவைபட கொடுப்பதும் ஒரு படைப்பாளியின் திறமை//

//1939-களில் தென்தமிழ்நாட்டில் நெல்லை சீமையோரமாக இருக்கும் சாலூர் கிராமத்தில் வாழ்ந்த மக்களின் வாழ்க்கைக் கதை..!//

நீங்க சொல்வதை யாராவது கேட்டால் இது உண்மையில் தமிழ்நாட்டில் நடந்தது, சரித்திரம்னு நினைச்சுடப் போறாங்க. தேயிலை தோட்டத்தில் வேலை செய்த மருத்துவரின் அனுபவத்தின் வைத்து உண்மை சம்பவங்களின் அடிப்படையில் எழுதப்பட்ட புனைவு.


உண்மையான கதையில் அஸ்ஸாம் தேயிலைத்தோட்ட அனுபவங்களை வைத்து எழுதப்பட்டது.

சாலூர் என்ற கற்பனை கிராமம் தமிழுக்கு உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இது போன்ற கொடுமைகள் நடப்பது வழக்கம், இன்றும் கொத்தடிமைகள் முறை சென்னை சுற்று வட்டாரங்களிலும் இருக்கு. அவ்வப்போது 50 கொத்தடிமைகள் செங்கல் சுஉலை/அரிசி ஆலையில் இருந்து மீட்பு என பத்திரிக்கை செய்திகளில் ஒரு மூலையில் வரும். என்ன அதை பற்றிலாம் யார்ராவது படம் எடுத்தால் மட்டுமே மக்கள் உச் கொட்டுவார்கள்.]]]

அஸ்ஸாம் தேயிலைத் தோட்டம் பற்றிய புத்தகத்தின் அடிப்படையை வைத்து, கேரளா தேயிலை தோட்டங்களில் நடந்ததையும் நினைத்துதான் படம் எடுத்திருக்கிறார் பாலா..! எல்லா இடங்களிலும் ஒன்று போலத்தானே செய்திருக்கிறார்கள்..!

உண்மைத்தமிழன் said...

#//கங்காணி என்பவர்கள் தேயிலைத் தோட்டத்தில் வேலை பார்த்த மேனேஜர்கள்.. அவ்வப்போது பல்வேறு ஊர்களுக்கும் வந்து இந்த புள்ளை பிடிக்கும் வேலையைச் செய்கிறார்கள். இவர்களை மக்களுக்கு அப்போதே நன்கு அறிமுகமாகி தெரிந்துதான் இருக்கிறது என்பதை பல இடங்களில் வசனத்தின் மூலமாகக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார் இயக்குநர்..! இல்லாவிடில் கடைக்காரர், “போ.. கங்காணி கூப்பிடுறார்..” என்று அறிமுகம் காட்டாமலேயே சொல்ல முடியுமா?//

படத்தில் எந்த பிரேமாக இருந்தாலும் பிரமிப்போடு பார்த்திருக்கிங்கனு தெரியுது ;-))

1939 எல்லாம் தேயிலை தோட்ட வரலாற்றில் மிக சமீபம், தேயிலை தோட்ட வரலாறு இந்தியாவில் பல நூற்றாண்டு பின் புலம் கொண்டது. எனவே 1939 இல் எல்லாம் நல்லா தெரியும். அக்காலத்தில் தமிழ்நாட்டுக்கு தமிழ் முதலமைச்சர்களே வந்தாச்சு, இராஜிஜிதான் முதல்வர். இலங்கைக்கு தேயிலை தோட்ட தொழிலாலர்களாக போனவர்களின் வரலாறு 200 ஆண்டுகளுக்கு முந்தையது, அவர்களையே 1947க்கு பிறகு குடியுரிமை கொடுக்க முடியாது என சொல்லி இந்தியாவுக்கு தொறத்திவிட்டாங்க. கங்காணி என்ற வேலை சொற்பதம் தேயிலைத் தோட்டத்தில் மட்டுமல்ல எல்லா விவசாய வேலைகள் மற்றும் தொழில்துறைகளிலும் இருக்கு.
கண்காணிப்பர்- கண்காணி - சூப்பர்வைசர் . பேச்சு தமிழில் கங்காணி ஆகிடுச்சு :-))]]]

அப்பாடா.. இன்னும் இருக்கா..? இல்லை அவ்ளோதானா..? பதிவுக்கே விளக்கமா..? முடியலடா சாமி..!

உண்மைத்தமிழன் said...

[[[#//தன்னை பெயர் சொல்லி அழைத்தான் என்பதற்காக அதர்வாவை போட்டு புரட்டி எடுப்பது.. “ஊர்ல பிச்சையெடுக்கிறவனுக்கு என் பொண்ணு கேக்குதா..?” என்று அப்போதே நம்மிடையே இருந்த பிரிவினையையும், ஒவ்வொரு குடும்பத்திற்கும் இருந்த கவுரவத் தன்மையை குறை சொல்லாமல் சொல்லியிருப்பது..//

படம் கலைப்படைப்பாக நன்றாக வந்திருக்கு என தெரிகிறது, ஆனால் உண்மைகளை மறைத்திருப்பார் என்பது உங்கள் விமர்சனத்தில் மூலமே தெரிகிறது. அதெல்லாம் கவுரவ தன்மையா, ஜாதியமா? எந்த ஊரில் பறை அடிப்பதை எல்லா மக்களும் செய்றாங்க? படத்தினை முதலாளீ-தொழிலாளி அடக்குமுறை என்ற நோக்கில் மட்டும் எடுத்திருக்கிறாரோ? படம் பார்த்துவிட்டு எப்படினு சொல்கிறேன்.]]]

ஜாதியைப் பத்தி இதுல ஏதும் சொல்லலை..! இருக்காது்ன்னு நினைக்கிறேன்.. ஏன்னா ஊர் தலைக்கட்டு பெரியவரை அதர்வா, "பெரியப்பா" என்றுதான் அழைக்கிறார்..! பின்பு எப்படி ஜாதி முன்னுக்கு வரும்..?

உண்மைத்தமிழன் said...

[[[rajasundararajan said...

75% ஒரு வார்த்தை விடாமல் வாசித்தேன், அப்புறம் (ஏய் கரண்ட் போயிடப் போகுதுன்னு) விட்டுவிட்டு வாசித்து முடித்துவிட்டேன் என்பதையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன், நாயன்மாரே!]]]

இன்னொரு தடவை, 100 சதவிகிதமும் வாசித்து முடிச்சிருங்களேன் ஐயா..!

itisme Billa said...

விமர்சனம் அருமை
- பின்னூட்டப் புலி

வழிப்போக்கன் said...

மிகவும் நேர்மையான தெளிவான விமர்சனம். பாராட்டுக்கள்.

சீனு said...

உங்களிடம் இருந்து நான் கற்றுக் கொள்ள வேண்டியது மிக அதிகம்

vi jay said...

Good review. I think this is a best histrological film in last two year. best direction, screenply and all. Ofcourse he's a legend for Indian cinema.you are related in film industry so anyone interest news give me this film.

Doha Talkies said...

நல்ல விர்மரசனம் அண்ணா,,
அனைவரும் இந்த படத்தை பார்ப்பதே, பாலா என்ற கலைஞனுக்கு மரியாதையை செய்வதாக இருக்கும்.

தம்பியின் விமர்சனம் கீழே
http://dohatalkies.blogspot.com/2013/03/blog-post.html

உண்மைத்தமிழன் said...

[[[itisme Billa said...

விமர்சனம் அருமை

- பின்னூட்டப் புலி]]]

பில்லான்னு பேரு வைச்சுக்கிட்டு புலின்னு அடையாளமா..?

வருகைக்கு நன்றி நண்பரே..!

உண்மைத்தமிழன் said...

[[[வழிப்போக்கன் said...

மிகவும் நேர்மையான தெளிவான விமர்சனம். பாராட்டுக்கள்.]]]

மிக்க நன்றிகள் ஸார்..! இது போன்ற படங்களை பாராட்டவில்லையெனில் வேறு எதைத்தான் நல்ல படமென்று சொல்ல முடியும்..?

உண்மைத்தமிழன் said...

[[[சீனு said...

உங்களிடம் இருந்து நான் கற்றுக் கொள்ள வேண்டியது மிக அதிகம்.]]]

அட நீங்க வேற..!?

நானே கத்துக்க வேண்டியது நிறைய இருக்குண்ணே..!

உண்மைத்தமிழன் said...

[[[vi jay said...

Good review. I think this is a best histrological film in last two year. best direction, screenply and all. Ofcourse he's a legend for Indian cinema. you are related in film industry so anyone interest news give me this film.]]]

நிச்சயம் தருகிறேன் விஜய்..!

பாலா தமிழ்ச் சினிமாவின் அடையாளமாகிவிட்டார்..!

உண்மைத்தமிழன் said...

[[[Doha Talkies said...

நல்ல விர்மரசனம் அண்ணா,,
அனைவரும் இந்த படத்தை பார்ப்பதே, பாலா என்ற கலைஞனுக்கு மரியாதையை செய்வதாக இருக்கும்.]]]

கரெக்ட்டா சொல்லியிருக்கீங்க.. அவசியம் பார்க்க வேண்டிய தமிழ்ப் படமாக வரலாற்றில் இடம் பெற்றுவிட்டது..!

kanavuthirutan said...

நீண்ட விமர்சனம்.. ஆனால் மிகச் சரியான விமர்சனம்.. நன்றி.

உண்மைத்தமிழன் said...

[[[kanavuthirutan said...

நீண்ட விமர்சனம்.. ஆனால் மிகச் சரியான விமர்சனம்.. நன்றி.]]]

நன்றிகள் கனவுத்திருடன் ஸார்..!

வவ்வால் said...

அண்ணாச்சி,

//ஜாதியைப் பத்தி இதுல ஏதும் சொல்லலை..! இருக்காது்ன்னு நினைக்கிறேன்.. ஏன்னா ஊர் தலைக்கட்டு பெரியவரை அதர்வா, "பெரியப்பா" என்றுதான் அழைக்கிறார்..! பின்பு எப்படி ஜாதி முன்னுக்கு வரும்..?
//

வெள்ளைக்காரத்தொரை மாதிரியே பேசுறிங்க, பறையடிக்கிற வேலைக்கு வெளிநாட்டுல இருந்து தான் ஆள் வராங்க :-))

தேயிலை தோட்டத்தொழிலில் பழங்குடியினரும், தலித்துகளுமே கூலிகளாகவும், ஆதிக்க சாதியினர் கங்காணிகளாகவும்,முதலாளிகளாகவும் இருந்தார்கள்,இருக்கிறார்கள் என்பது சுமாரா வரலாறு படிச்சாலே தெரியும்.

அதனை தெளிவாக இப்படம் கூறவில்லை எனில் இது ஒரு ஏமாற்றுப்படம், ஒலகத்தரம் என்றால் திரித்து கூறுவது தான் போல :-))

எம்.ரிஷான் ஷெரீப் said...

//தன்னை பெயர் சொல்லி அழைத்தான் என்பதற்காக அதர்வாவை போட்டு புரட்டி எடுப்பது..//

அந்த அடிகள் அவரைப் பெயர் சொல்லி அழைத்தான் என்பதற்காக அல்ல. மேட்டுக்குடி உட்காரும் இடத்தில் அவன் வந்து உட்கார்ந்தான் என்பதற்காக விழும் அடிகள். அடிக்க முன்பே அடிப்பவர் வசனத்தில் அதனைச் சொல்லியிருப்பார்.

நல்ல படம். இயக்குனர் பாலாவும் ஒரு சில இடங்களில் தமிழ் சினிமாவின் வரம்புகளை மீறவில்லை. காதல் இல்லாமல் தமிழ் சினிமா வரவே வராதா? அல்லது வெல்லவும் செய்யாதா? ஏன் அந்தச் சுழலுக்குள்ளேயே பாலாவும் சிக்கிக் கொண்டார் எனக் கேட்கத் தோன்றுகிறது.

படத்தின் இறுதிக் காட்சியில் இயக்குனர் '4 வருடங்களின் பிறகு' எனப் போடாமல் விட்டிருக்கலாம். தன்சிகாவின் ஆறு வயதுக் குழந்தை 4 வருடங்கள் தாண்டியும் வளராமல் அதே ஆறு வயதுக் குழந்தையாகவே இருக்கிறது. ராசா, அங்கம்மாவின் குழந்தையும் கூட வளராமல் அங்கம்மா இடுப்பில் தூக்கி வைத்துக் கொண்டு நடக்கும் 3 வயதுக் குழந்தையாகவே இருக்கிறது. எழும் கண்ணீர் எல்லா யதார்த்தத்தையும் மறைத்து விடும் அல்லது பார்வையாளர்களைச் சிந்திக்காமலிருக்கச் செய்து விடும் என எண்ணினாரா இயக்குனர் பாலா?

இறுதிக் காட்சியில் ராசா குன்றின் மீதிருந்து கதறியழுது கத்தும் காட்சியோடு படத்தினை முடித்திருக்கலாம். அங்கு வேதிகாவைப் புகுத்தியதில் அப்பட்டமாக வெளிப்படுகிறது தமிழ் சினிமாத்தனம். வழமையான தமிழ் சினிமா சம்பிரதாயத்தின் படி எத்தனையோ போராட்டங்களுக்குப் பிறகு இறுதியில் காதலனும், காதலியும் ஒன்று சேர்ந்தார்களென பார்வையாளர்கள் இங்கும் நிம்மதிப் பெருமூச்சு விடலாம்.

எவ்வாறாயினும் ஒரு காலத்தின் பதிவாக குறிப்பிட்டுச் சொல்லப்படக் கூடியவன் 'பரதேசி'.

உண்மைத்தமிழன் said...

[[[எம்.ரிஷான் ஷெரீப் said...

//தன்னை பெயர் சொல்லி அழைத்தான் என்பதற்காக அதர்வாவை போட்டு புரட்டி எடுப்பது..//

அந்த அடிகள் அவரைப் பெயர் சொல்லி அழைத்தான் என்பதற்காக அல்ல. மேட்டுக்குடி உட்காரும் இடத்தில் அவன் வந்து உட்கார்ந்தான் என்பதற்காக விழும் அடிகள். அடிக்க முன்பே அடிப்பவர் வசனத்தில் அதனைச் சொல்லியிருப்பார்.]]]

ஓ.. அப்படியா..? மன்னிக்கவும்.. நான்தான் சரியாகக் கவனிக்கவில்லையோ..?

உண்மைத்தமிழன் said...

[[[நல்ல படம். இயக்குனர் பாலாவும் ஒரு சில இடங்களில் தமிழ் சினிமாவின் வரம்புகளை மீறவில்லை. காதல் இல்லாமல் தமிழ் சினிமா வரவே வராதா? அல்லது வெல்லவும் செய்யாதா? ஏன் அந்தச் சுழலுக்குள்ளேயே பாலாவும் சிக்கிக் கொண்டார் எனக் கேட்கத் தோன்றுகிறது. படத்தின் இறுதிக் காட்சியில் இயக்குனர் '4 வருடங்களின் பிறகு' எனப் போடாமல் விட்டிருக்கலாம். தன்சிகாவின் ஆறு வயதுக் குழந்தை 4 வருடங்கள் தாண்டியும் வளராமல் அதே ஆறு வயதுக் குழந்தையாகவே இருக்கிறது. ராசா, அங்கம்மாவின் குழந்தையும்கூட வளராமல் அங்கம்மா இடுப்பில் தூக்கி வைத்துக் கொண்டு நடக்கும் 3 வயதுக் குழந்தையாகவே இருக்கிறது. எழும் கண்ணீர் எல்லா யதார்த்தத்தையும் மறைத்து விடும் அல்லது பார்வையாளர்களைச் சிந்திக்காமலிருக்கச் செய்து விடும் என எண்ணினாரா இயக்குனர் பாலா?]]]

சிறிய தவறுதான்..! அங்கம்மாவின் குழந்தை வளர்ந்த குழந்தையாகத்தான் காட்டியிருக்கிறார்.. இடுப்பில் தூக்கி வைத்திருப்பதால் ஒருவேளை அந்த பீலிங் வருதோ..?

உண்மைத்தமிழன் said...

[[[இறுதிக் காட்சியில் ராசா குன்றின் மீதிருந்து கதறியழுது கத்தும் காட்சியோடு படத்தினை முடித்திருக்கலாம். அங்கு வேதிகாவைப் புகுத்தியதில் அப்பட்டமாக வெளிப்படுகிறது தமிழ் சினிமாத்தனம். வழமையான தமிழ் சினிமா சம்பிரதாயத்தின்படி எத்தனையோ போராட்டங்களுக்குப் பிறகு இறுதியில் காதலனும், காதலியும் ஒன்று சேர்ந்தார்களென பார்வையாளர்கள் இங்கும் நிம்மதிப் பெருமூச்சு விடலாம்.]]]

இல்லை ரிஷான்.. வேதிகாவை பார்த்த பின்பு அதர்வாவிடமிருந்து வரும் அழு குரல்தான் நம்மையும் தேங்க வைக்கிறது.. அதுதான் துக்கத்தின் உச்சம்.. தான் மட்டுமன்றி தனது மனைவியும் வந்துவிட்டாளே என்று மொத்தமாக கதறுகிறாரே.. அதுதான் உருக்கம்..! இது ஒரு சிறுகதையின் முடிவு போல் கச்சிதமாக அமைந்திருக்கிறது..!

Suman Rahuram said...

ஏன் எப்பவும் மேட்டுக்குடி மக்களை இழிவுபண்ணியே படம் எடுக்கிறார் இந்த டைரக்டர்? எப்பவும் அழுகையும், கண்ணீரும்? படம்னு இருக்குறது போய்ப் பார்த்து சந்தோஷப்படுறதுக்கு. இவா எடுக்குற படங்களால ஒரு நிம்மதியோட வெளியே வர முடியுமா சொல்லுங்கோ. எப்பப் பார்த்தாலும் இழிவானவங்களையே காட்டிக்கிட்டு பார்க்கறச்சே அறுவெறுப்பா இருக்கு. நீங்க வேற படத்தைப் பத்தி ரொம்ப உயர்வா எழுதியிருக்கீங்க. ஏன் இப்படிச் செய்றீங்க?

Anbazhagan Ramalingam said...

சிறப்பான விமர்சனம்

உண்மைத்தமிழன் said...

[[[Suman Rahuram said...

ஏன் எப்பவும் மேட்டுக்குடி மக்களை இழிவு பண்ணியே படம் எடுக்கிறார் இந்த டைரக்டர்? எப்பவும் அழுகையும், கண்ணீரும்? படம்னு இருக்குறது போய்ப் பார்த்து சந்தோஷப்படுறதுக்கு. இவா எடுக்குற படங்களால ஒரு நிம்மதியோட வெளியே வர முடியுமா சொல்லுங்கோ. எப்பப் பார்த்தாலும் இழிவானவங்களையே காட்டிக்கிட்டு பார்க்கறச்சே அறுவெறுப்பா இருக்கு. நீங்க வேற படத்தைப் பத்தி ரொம்ப உயர்வா எழுதியிருக்கீங்க. ஏன் இப்படிச் செய்றீங்க?]]]

யார் இழிவானவர்கள்.. சேதுவில் மனம் பிறழ்ந்த நோயாளி.. நந்தாவில் அரசியல் அடியாள்.. பிதாமகனில் அடிமை.. நான் கடவுளில் பிச்சைக்காரி.. அவன் இவனில் நர்த்தகன்.. இவர்களும் நமது வாழ்க்கையில் ஒரு அங்கம்தானே..? மற்றவர்களெல்லாம் தொட்டுக் கூட பார்க்க விரும்பாதவர்களையே தனது கதையின் மாந்தர்களாக தேர்வு செய்கிறார் பாலா.. இதில் தவறேதும் இருப்பதாக எனக்குத் தோன்றவில்லை..!

aran said...

good

உண்மைத்தமிழன் said...

[[[aran said...

good]]]

Thanks Aran Sir..

குலசேகரன் said...

படத்தை ஓவரா புகழ்ந்து எழுதியிருக்கிறீர்கள். ஏதோ பயந்து எழுதுகிறது போல.

திருனெல்வேலி மாவட்டத்து எந்தக்கிராமத்திலிருந்தும் பச்சைமலை எஸ்டேட்டுக்கு நடந்து செல்ல 48 நாட்கள் ஆகா. திருனெல்வேலியிலிருந்து மதுரைக்கு 7 நாட்கள் ஆகும். மதுரையிலுருந்து பச்சைமலைக்கு ஒரு 10 நாட்கள். ஆக கிட்டத்தட்ட ஒரு 25 நாட்கள் போடலாம்.

திருநென்ல்வேலி தூத்துக்குடி மாவட்டங்களில் மதுரை வீரன் ஒரு தெய்வமா என்றே தெரியாது. மதுரை வீரன் என்றால் எம் ஜி ஆர் படம் என்று இன்று தெரியும். 1939ல் கிராமத்தினருக்குத் தெரியவே தெரியாது. மதுரையில் போய் சம்பந்தம் வைப்பது இன்றுதான். அன்று மக்கள் 20 அல்லது 25 மைலகளுக்குள்தான் சம்பந்தம் வைப்பார்கள். மதுரைக்கும் நெல்லைக்கும் 100 மைலகளுக்குமேலே.

இப்படியிருக்க மதுரைவீரன் எப்படி சாலூர் மக்களின் குலதெய்வம்?

படத்தில் ஏகப்பட்ட ஓட்டைகள். அமெர்ச்சூர்த்தனம் நிறைய. வட்டாரப்பேச்சை தாறுமாறாக எழுதியிருக்கிறார் நாஞ்சில் நாடன். அவர் ஒரு கன்யாகுமரிக்காரர். அங்கே பேச்சு வேறே. சொற்கள் மட்டுமல்ல பேச்சு. ஏற்ற இறக்கம், மற்றும் அழுத்தம் சேர்ந்தே வரும். நாடனுக்கு சொற்கள் மட்டுமே தெரிந்திருக்கும்.

எனினும் ஒரு நல்ல முயற்சி.

அமெச்சூர்த்தனத்துக்காகத்தான் நேஷனல் அவார்டு உடையலங்காரத்துக்கு மட்டும் கிடைத்தது. அவார்டு கொடுத்தவர்கள் உன்னிப்பாகப் பார்த்து தள்ளிவிட்டார்கள்.

உலகத்தரமென்பதெல்லாம் கப்சா. இந்தியத்தரமென்று கூட சொல்லமுடியாது. தமிழ்நாட்டுத்தரம் என்று ஒருவேளை சொல்லலாம்.

உண்மைத்தமிழன் said...

[[[குலசேகரன் said...

படத்தை ஓவரா புகழ்ந்து எழுதியிருக்கிறீர்கள். ஏதோ பயந்து எழுதுகிறது போல.]]]

இல்லை.. படம் தந்த மயக்கமும், இறுக்கமும் அப்படி..! இந்தப் படமும் சிறந்தது இல்லையெனில் தமிழ்ச் சினிமாவின் எதனையும் நாம் பார்க்கவே முடியாது பிரதர்..!